En zo zag ik vanavond ineens, onverhoeds, een kleine scène uit De Plantage (een jaar of vijftien geleden), waarin Adri van der Heijden een mooie literaire prijs kreeg en die in ontvangst nam met zijn 9-jarige zoon Tonio, die volstrekt in extase was omdat zijn vader 'gewonnen had'. Het jongetje glom en glansde van trots bij mij aan tafel, en vader Adri al evenzeer. Het was een piepklein fragmentje uit een ontroerende aflevering van College Tour, waar onder de behoedzame leiding van Toine Huys studenten (die net zo goed filmster hadden kunnen zijn) intelligente vragen stelden aan Adri van der Heijden over rouw en schrijverschap. Het was het eerste openbare optreden van AFTh na de dood van Tonio, nu drie jaar geleden. Indrukwekkend was het, en leerzaam over hoe hij met verdriet omgaat. Maar dat geldt voor Tonio het boek ook al.

Dagelijks kom ik er voorbij, op verschillende tijdstippen. Meerdere malen fiets ik er doorheen. Het is doorgaans rustig, voor zover ik het kan beoordelen. De fietsroute door het Rijksmuseum is een kleine oase in de drukke stad. Het prachtige uitzicht vanuit het fietspad in het museum wekt op om dat museum ook in te gaan! Echt appetijtelijk.

Als je nagaat wat een drukte is daar vooraf van is gemaakt! Nogal onbegrijpelijk. Misschien krijg ik ongelijk, maar zo te zien is er niks aan de hand. Wel staan er heel veel verkeershandhavers, worden elke ochtend zilveren palen met rode linten door de hele tunnel neergezet en 's avonds weer weggehaald. Geraamde kosten (voor de stad): 350.000 euro per jaar! Moet handiger kunnen... Ik hoop dat de tunnel blijft, dat de handhaving tot een noodzakelijk minimum wordt beperkt en dat we allemaal tevreden zijn en blijven.

Ik kijk met erg veel plezier naar de DWDD University-programma's door Alexander Klöpping over ontwikkeling in de ICT-wereld, met name over Silocon Valley in Californië, het Mekka voor de Internetbelievers. Inspirerende verteller, opwindende informatie, mooie programma's (deel 3 komt komende week).
Ik blijf met één levensvraag zitten. Ik ben 73. Voel ik me oud als ik naar dit opwindende sprookje vol nerds kijk omdat ik daar nooit bij zal horen, of voel ik me jong omdat ik er zo graag deel van zou willen uitmaken?

Ik keek weer eens op mijn favoriete site Cats that look like Hitler (was ik toch lang niet geweest) en zag dat op 4 mei deze foto van een Kitler gepost was.

Op zaterdagavond 4 mei wordt (Nederland 2, 22.35 uur) een unieke documentaire uitgezonden: de Baby.
Regisseur Deborah van Dam reconstrueerde het onderduikverhaal van Anneke Kohnke die als baby van anderhalf zonder haar ouders (later vermoord) moest onderduiken. Na de oorlog is ze door een oom en tante in New York opgevangen en ze zegt zelf nauwelijks of geen herinneringen aan of emoties over die oorlogstijd te hebben.
De film vertelt iets anders. Ik zeg niet wat, maar ik verzeker u dat het een adembenemende film is.

(er blijft discussie over de vraag: is het meisje bij wie de baby op schoot zit, Anne Frank? De Kohnkes waren vrienden van de Franks en hebben bij hen op het Merwedeplein gewoond. Volgens mij niet...)

Had ik per ongeluk en achteraf te vroeg een reisje met kleinzoon naar Istanbul geboekt (wel een groot succes!), heb ik dus tot mijn beetje spijt de vlekkeloze feestelijkheden in Amsterdam gemist, was mijn minderjarige kleinzoon niet welkom op het consulaat in Istanbul om nog iets van de feestelijkheden mee te kunnen maken, is het eerste wat ik zie in het brandschone Amsterdam, drie dagen na dato, dit beeld. HET IS VOORBIJ!

Natuurlijk, de film is gemodelleerd naar een prachtig boek (Gerbrand Bakker).
Natuurlijk, het is Jeroen Willems' laatste rol geweest, kort voor hij stierf en dat roept emoties op.

Maar los van dit alles, is Boven is het stil een prachtige film, met een sublieme hoofdrol door Jeroen Willems.
Hij heeft heel veel mooie rollen op het toneel gespeeld, maar in deze film overtreft hij al zijn prestaties in film- of televisieproducties. Wat een indrukwekkende prestatie. En wat verdrietig om hem dat niet zelf te kunnen zeggen...

Nanouk Leopold heeft het subtiele boek van Gerbrand Bakker onnavolgbaar naar haar hand gezet, verstild, gevoelig, spanning tussen de regels door. Geen woord teveel, spaarzaam maar doeltreffend gebruik van muziek, de geluiden van de natuur en de zwijgzame hoofdpersonen.

Prachtfilm!

Nee! Hoezo? Waar is de Partij van de Arbeid als je ze nodig hebt? Op schoot bij de VVD.
Gelukkig komt er nu een krachtig protest tegen de schandelijke lafheid van de PvdA op gang, met name vanuit de PvdA-gelederen zelf. Iedereen kan een petitie ondertekenen, die in gang is gezet door Sander Terphuis, ga naar zijn site en je zult de petitie-tekst vinden.
Ik heb gisteren al aan den lijve ondervonden hoe laf de PvdA is inzake het drugsbeleid (legaliseren, dat wilden ze altijd, maar onder de rook van de VVD hoor je ze niet meer. De VVD van Teeven, Schippers, Opstelten, want Bolkestein en andere VVD-ers met verstand van zaken zijn voor legaliseren, maar dit allemaal terzijde), en hun houding inzake strafbaarheid van illegalen in ons land telt daar nog eens bij op.

Ik heb te doen met John Ewbank. Hij componeerde een onvervalst Ewbanklied (hij grossiert erin, het repertoire van Marco Borsato dreunt ervan), er werd een gesammttekst bij gebroddeld, een politiek-correcte non-rap erbij en klaar was Kees. Maar...nu moet hij dood en trekt hij zich van de diarree van Twitter nog wat aan ook! Komop John, grote jongen zijn, lik m'n reet is ook een wals zegt mijn beste vriendin Hedda altijd.
Ik hoorde net op de radio dat er al eerder een koningslied is verboden of teruggetrokken, dat was voor Willem I gecomponeerd en dat heette Wie Neerlands Bloed door d'Adren vloeit, van Vreemde Smetten vrijhij.... Nou, dat lied zingen we honderd jaar na dato nog (vraag niet waarom en vraag niet wie dat zingen), dus er is nog hoop voor Daar sta je dan....Dat dreint nog wel een eeuw of wat door.

Dinsdagmiddag 23 april zal Dries van Agt aan Frits Bolkestein de Cannabis Culture Award 2013 uitreiken. Een gedenkwaardige aangelegenheid. Beide oud-politici hebben zich in het openbaar en herhaaldelijk hard gemaakt voor en uitgesproken over legalisering van soft drugs. Van Agt zelfs nog als minister van justitie. Legalisering is veiliger voor de gebruikers en de hele samenleving, kost ons veel minder geld dan het bestrijden, en is profijtelijker voor de staat (belastinginkomsten). Bovendien onafwendbaar. Laat coffeeshops hun werk fatsoenlijk en gecontroleerd doen, hou op met die onzin van gedogen aan de voordeur maar verbieden het door de achterdeur naar binnen te brengen. Weg met de wietpas, stel gereguleerde en gecontroleerde kweek in, bestrijd de hand over hand toenemende criminaliteit, kortom: schiet op met soft drugs te legaliseren. Want daar heeft de onderwereld een broertje dood aan. Alleen in Den Haag, met minister Opstelten voorop, houdt men nog het ferme jongens stoere knapen-beleid in stand, terwijl er net als met alcohol en nicotine toch geen tegenhouden aan is. Er zal - vooral door jongeren - altijd geblowd worden en hoe meer je het verbiedt hoe onveiliger dat zal gebeuren. Denk even aan de drooglegging, ooit. Niks van geleerd dus. Behalve Frits Bolkestein krijgt ook Tim Hofman van BNN's Spuiten en Slikken dit jaar de (geld)prijs, uitgeloofd door Ben Dronkers, ondernemer en weldoener en gepassioneerd pleitbezorger van hennep in al zijn gedaantes. Vorige jaren kregen o.a. Dries van Agt, Richard Brenson, Simon Vinkenoog, dr. Freek Polak en mr. Stoltenberg, oud-premier van Noorwegen deze prijs.

Kranten, besteed hier eens wat aandacht aan!! Dinsdagmiddag in het Bethaniënklooster in Amsterdam.