Vrijdagavond daalt, zoals elk jaar met Kerstmis, Vrede neer op mijn Aarde.
Voor het vijfentwintigste jaar.
Met een klein clubje hartsvrienden begraaf ik me dan in het huis van één van ons, gewapend met voldoende (eenvoudig) eten, drinken, fruit, snoepgoed en.... een grote tas vol spannende tv-series.
Dat doen we al een kwart eeuw met dezelfde mensen, zij het dat er af en toe één bij komt, één af gaat, door verdrietige of vreugdevolle oorzaken.
De harde kern is altijd dezelfde: 5 à 6 personen die allemaal als hobby hebben: kijken naar een scherm.
We hebben dit jaar (voor de derde keer al) de superspannende en supergoeie serie 24, sinds vorig jaar op DVD, daarvoor namen we alle delen op video op.
En we hebben een spannende BBC-serie over politiek en drama en thrill.
Grote goede herinneringenen hebben we aan Brideshead Revisited, Murder One, the Sopranos, Crowroads, House of cards, Die Kinder, Game Set & Match, Twin Peaks, Wild Palms, Jewel in the Crown, De 9 dagen van de Gier.... Ik noem er maar een paar. Ze moeten spannend of mooi zijn en een afgeronde reeks. Dus niet van die series die eindeloos doorgaan. Weliswaar hebben we nu voor het derde jaar 24, maar elk jaar is afgerond op 24 uur van één spannende dag. Super supermooie serie (op dit moment op de commerciële televisie in Nederland).

Ook dit jaar kan niemand kan ons bereiken met Kerst, gaan we nachten doorkijken, slapen af en toe een paar uur en na de Kerstdagen zijn we volkomen voldaan en gejetlagd.

Ik wens iedereen mooie grote kerstdiners, goede gesprekken aan mooi gedekte tafels, 1 dag bij zijn ouders, 1 dag bij de hare of omgekeerd, de kinderen komen, wij gaan naar de kinderen....

Niet voor ons dit alles.
WIJ KIJKEN.

Tot na de Kerst!

Hanneke