Natuurlijk krijg ik vaak opmerkingen tegenwoordig over het opheffen van B & W, het najagen van kijkcijfers, het belang van goede programma's bij de publieke omroep en waarom wij, programmamakers, ons zo stilletjes laten afvoeren, ons nooit laten horen.
Ik voel me dan altijd een beetje gegeneerd.
Want wat kunnen we doen?

De omroepwerels is een verpolitiekte machtswereld, waar onderaan de ladders programmamakers hun best doen maar erg ver zitten van de besluitvorming.
Het werk neerleggen is geen optie, het is niet duidelijk welk doel dat middel precies zou dienen.
Een cry for help naar het publiek toe: help de publieke omroep in leven te houden!
Stop de politici die nu, zeker na de kroonjuwelenverkwanseling, de handen ineen slaan om de publieke omroep drastisch te onthoofden en ontzielen.

Medy van der Laan van D66 wordt ineens serieus genomen door haar coalitiegenoten en mag de publieke omroep op het hakblok leggen.
Van Aartzen, die natuurlijk nooit anders wou dan de publieke omroep kopjes kleiner maken, maar daar van het CDA de kans niet voor kreeg, slaat nu toe.
Door het knappe beugelbekkie Van Der Laan het vuile werk te laten opknappen.

Geen amusementsprogramma’s meer bij de publieke omroep.
Alleen programma’s met een boodschap!
Daar hebben de belastingbetalers RECHT OP!
Toe maar.
Zeg maar dag met je handje dan tegen de publieke omroep.
Want de kijkers willen niet alleen maar boodschappen op hun zender.
Die willen niet alleen Netwerk en Dokwerk en Werken aan Werk.
Die willen een prettige mix als ze zitten te kijken.
Die willen Memories na Netwerk, dan een documentaire, dan Wie is de Mol of ER en dan een mooie film en een talkshow over kunst. En dan lachen met Paul de Leeuw of Jack Spijkerman.
Anders gaan ze toch lekker naar de commerciëlen?
Niks aan je hoofd, niks aan de hand.
Geen kunst, cultuur, informatie, documentaires.
Want dat scoort niet. En dan doen we het niet.
Bij de commerciëlen is dat logisch en natuurlijk (daar zijn ze voor opgericht), de publieke omroepen zijn er voor iets anders. Niet om geld te verdienen. Die moeten geld verdienen om programma's te maken.

Ja maar, ja maar...
Dan wordt de publieke omroep het 747AM-putje van de televisie: prachtprogramma’s en geen publiek.
En in ons huidige publieke bestel is het wel zo, dat we voor een flink deel afhankelijk zijn van de STER-inkomsten, dus van de adverteerders, dus van de kijkcijfers.
Dat heeft de politiek, middels de Omroepwet, ooit zo beslist.
En dus moet de publieke omroep zwaar inbinden.
Minder zendtijd, andere organisatievorm. Haal dat beetje ziel dat nog ergens verstopt zat bij de publieke omroep (vooral bij de makers) er maar uit, maak er zakelijke leveranciers van programma's van.
Nee, doe dat niet!

Nou heeft de publieke omroep, zeg maar de omroepen met elkaar, het er zelf wel naar gemaakt dat iedereen roept om harde ingrepen van buitenaf om de weg naar broodnodige hervormingen mogelijk te maken. De omroepen zelf houden elkaar met hun machtsspelletjes keihard in een wurggreep en dat verlamt de hele omroep.

Maar dat neemt niet weg dat de publieke omroep een kroonjuweel van onze democratie is.
Dat zonder sterke publieke omroep we als volk een hongersnood van goede informatie gaan krijgen.
Dat we ons nog wel kunnen verstrooiien, maar dat we dommer en dommer worden.
Zeker nu de kranten ook steeds kleiner worden en in massalere organisaties opgaan.

En geen gevaarlijker volk dan een dom volk.

B & W is stilletjes geschrapt, maar moet dat met de hele publieke omroep?