Tja, 4 zusters, dat is er één teveel, zou je zeggen, op het toneel. Want de Drie Zusters, Moskou Moskou, daar lusten we allemaal wel pap van, zo mooi. Zo Tsjechov! Zo melancholiek. En dan zijn het er vier, en dan is het ook ineens prachtig. Maar dan van nu. En van Burt Bacharach. En van vier Vlaamse zussen, die in een soort feestelijk gecomponeerde voorstellling je anderhalf uur aan je stoel genageld houden. Van lachen en van bijna-huilen, van grote spanning en weldadige ontspanning. Van 4 Vlaamse topactrices (Els Dottermans, Antje de Boeck, Chris Thys en Mieke De Groote), van de regisseur Lucas Vandervost en van het supergoede toneelgezelschap De Tijd uit Antwerpen. Can you tell the way to San Jose zingen de zusters ineens, net als vroeger, toen de kleinste het nog niet snapte en de "groten" soms Frans met elkaar praatten, over jongens natuurlijk. En de ruzie en de kanker en de knelband, ze komen allemaal langs in deze prachtige sobere maar nooit saaie voorstelling. Je kan hem nog zien, tot 3 juni, in het land en in België. En als echte fan heb ik ze natuurlijk achteraf gefotografeerd, Els en Lucas en - toeval?? - Jeroen Willems, die volgend jaar met Els Dottermans een voorstelling gaat spelen die Gerard-Jan Rijnders schrijft. Over een broer en een zus en een Italiaans restaurant. En Jeroen die tien jaar geleden al 'smoorverliefd' werd op Els, en Els die moet oppassen dat ze dat niet op hem wordt. Want, ik zei het al eerder, hij is een "lekker ding". Moeders, houdt uw dochters thuis, de komedianten komen voorbij!

op de foto Lucas Vandervost (de bril is om gezag uit te oefenen, zegt hij zelf), Jeroen Willems en Els Dottermans.