Ja, dat zal wel. Tuurlijk. Openingsweekeind, de stad op zijn kop, schijnt het, overal kunst en kunstenaars, schijnt het, ook de fine fleur van de Nederlandse literaire wereld te gast, schijnt het. Niks van gemerkt, nooit iemand gezien, geen feestklankje gehoord. Dat is toeval, het schijnt er allemaal geweest te zijn. Laat dat maar aan de Belgen over, miljoenen subsidieEuro's gaan naar het komende jaar dat Antwerpen Wereldboekenstad is. Mijn bijdrage aan de Wereldboekenstad bestond uit 3 opeenvolgende voorleessessies op een lang lijkende zondagmiddag in een stille Antwerpse huiskamer. Groepen mensen zouden langs diverse huizen trekken waar musici, schrijvers, dichters hun kunsten zouden vertonen. Men wist niet wie of wat er te zien zou zijn. In totaal zijn bij mij 11 bezoekers, waarvan 4 begeleiders/gidsen, langs geweest. Een oud echtpaar, twee piepjonge studenten, 3 middelbare dames. Allemaal met enige verbazing naar mij kijkend: ken ik u niet van de televisie? Ja, en nu ga ik voorlezen uit mijn boek. Uw boek?Samenvattend was het een uitputtende dag, vol lieve Belgen, een Ouke Baasbusje (komt zo) vol jonge dichters (2), toevalsschrijvers (1), journalisten (1) en literair agenten (1 + 2), veel lachen en drank en heel weinig feest.

Ik geef u mee van deze dag: een gedicht van Erik Jan Harmens (ooit kampioen Poetry Slam, nu gewoon heel mooi voorlezend), een gedicht van de alom aanwezige supermega-Antwerpse woordenkunstenaar Tom Lanoye (gratis op de broodzakken) en een diepe buiging voor Tjitske Jansen, wier mooie bundeltje ik even niet kan vinden.