De volgende e-mail kreeg ik van Dimitri Antonissen [hijx500@yahoo.com]. Hij vroeg me dit verhaaltje te plaatsen. Ik doe het wel omdat ik het een leuk idee vind, niet vanwege het verhaaltje zelf. (HG)

Ik ben een jonge Antwerpse schrijver die een reeks kortverhalen via weblogs publiceert.

Eén verhaaltje per weblog.
En één pagina (http://users.skynet.be/boekblog) die
als een soort index dient om alle verhalen terug te
vinden.
Elk verhaal is exact 500 lettertekens lang.

Waarom weblogs?
Ik heb vroeger een aantal verhalen in het literaire
tijdschrift Sampel gepubliceerd. Maar dan bereik je
enkel een heel beperkt publiek van professionelen en semi-professionelen. Weblogs zijn een veel leuker medium. Bovendien: één dat door échte mensen gelezen wordt. Door verhalen op, bvb jouw weblog, te plaatsen, kan ik net uit dat gesloten literaire kringetje breken.

Ik vond dit -lekker eetverhaal- wel toepasselijk:

Afrodisiaca

Uit een boek van Isabel Allende heeft ze geleerd om met afrodisiaca te koken. En ook om er zo uit te zien. De ene dag draagt ze niet meer dan een schortje en naaldhakken waarmee je uitjes kan snipperen. En als ze een dessert maakt, is haar decolleté zo diep dat het fruit –dat ze sowieso al erg rijp koopt- nog meer gaat blozen. “Dat ziet er lekker uit”, zeg ik elke avond doodeerlijk. “Je hebt nog niet geproefd.” Ze draait zich van haar potten naar mij toe. En ik mag één lik nemen van de houten lepel die zij me toesteekt. “Het mooiste compliment”, vindt ze, “is als je al de rest nu koud laat worden.”