Nou dacht ik toch dat zo'n weblog een lekker huiselijk hoekje voor mezelf en een paar belangstellenden zou zijn. En dat ik voor de vuist weg, anders dan bij "echt werk" , wat kon tikken. Maar nee hoor, de kwaliteitskranten VRIJ NEDERLAND en de VOLKSKRANT, die het meer dan STory en Privé moeten hebben van onzinnige roddelrubriekjes, hingen meteen aan de telefoon om te vragen hoe of wat en waarom en waarom niet.
Dus de lol is er een beetje af: ik moet me verantwoorden voor stukjes over lippenstiften, over grappig bedoelde artikeltjes over E.E. en R.L. en als ik niet oppas wordt het ineens iets "echts", waar ik juist vanaf wou...
Wel krijg ik veel reacties in mijn e-mail, negatieve, kritische, steunende, aanvullende, dat vind ik GEWELDIG. Niemand hoeft toe te juiche wat ik doe, maar het gesnuffel en geroddel van de zogenaamd interessante kranten irriteert me mateloos. Ga echt werk doen, journalisten van (Vrij) Nederland... Ik heb altijd een hekel gehad aan die ditjes- en datjes-rubrieken in kranten die in principe neerkijken op de echte roddelbladen. Wel neuzen in de wind, maar net zo goed roeren in drollen. En gek genoeg ruiken de roddelbladen lekkerder.

Enfin, ik zit nu op een eiland waar je 2 x per week een half uur p.p. mag Internetten, dus ik heb haast. Want achter me zit een grommend groepje dat allemaal op één van de 2 computers in de bibliotheek wil rammelen.

RECTIFICATIE.
Ik heb gezegd (meldde mij VN-journalist van wie ik nog nooit gehoord had en wiens naam ik in de zenuwen vergeten ben) dat de journaliste E.E. (die er fantastisch uitzag met opgestoken haar...) BETAST was door de toenmalige minister van economische zaken (of financiën?) R.L. (jaren geleden dus).
Dit is niet waar. Dat heeft ze, bij nader inzien, ook helemaal niet gezegd. Ze vertelde wel heel sappig over zijn hormonaal aangedreven aandacht voor haar terwijl zij op de publieke tribune zat als journaliste van de NRC en hij zijn werk werd geacht te doen als minister. Hij zat maar om te kijken, zodat het bijna pijnlijk was. Zoiets. Bij een andere gelegenheid (ik had de twee gebeurtenissen in elkaar geschoven en aangedikt met uit mijn duim gezogen fantasietjes) wou hij haar naar huis brengen met de auto en is zij de tram in gevlucht. Geen zaak dus. Alleen gossip.
Ook op deze plek moet ik natuurlijk zorgvuldig omgaan met informatie, hoe jammer dat soms ook is.

RAADSEL
Verder: de slimme bezoek(st)ers van deze site hebben, heel makkelijk, gezien dat de foto van de stewardess uit Nederlands in negen lessen kwam, een soort TEleac-films avant la lettre, en zij konden dus via Google opzoeken dat de raadselachtige knappe dame AUDREY HEPBURN is. Niemand had het gewoon gezien, dus er is GEEN PRIJS.
P.S.: de zomermaanden in het Amsterdamse Filmmuseum staan in het teken van voornoemde Audrey Hepburn (mijn heldin van vroeger). Ik mag, samen met de mensen van het museum, de tentoonstelling samenstellen die in juli en augustus te zien zal zijn. Vanaf 8 juli. En dan ook: ALLE FILMS waar Audrey in speelt op doek worden in het Filmmuseum (en wellicht ook op het megascherm in de open lucht) vertoond. En er komen talkshows en inleidingen. Allemaal over Audrey. Heerlijk....

FOTO
Ik kan helaas geen foto plaatsen van Schier. Ik had een close-up van een mus die koekjes eet die bij de koffie geserveerd worden. Nou ja, geen groot spektakel, maar wel lief.

LIPPENSTIFT
In de serie Lippenstiftleed op veler verzoek een tip.
Je kan bij winkels waar ze make-upspullen verkopen voor professionele doeleinden (in Amsterdam noem ik Backstage op de Rozengracht), maar wellicht ook elders, in HEMA's ofzo, lege kleine bakjes kopen waar je lippenstiftresten in kan doen. Die schroef je op elkaar als torentje.
Ze zijn van plastic. Je haalt je lievelingslippenstiftresten met een lucifer of mesje uit de huls, propt het in zo'n leeg bakje, zet dat heel even in de magnetron, dan wordt het vloeibaar (niet te lang, liever een paar keer kort), dan roer je en laat je het stollen. Zo kan je, als het oorlog wordt of als je lippenstift uit de handel genomen wordt, toch verder leven.

Vrijdag vul ik weer aan.
Ik lees de reacties graag.

h