Zit ik weer in mijn hoekje in de openbare bibliotheek. Drie euro per uur en dat is het dubbel en dwars waard.
Ik beleef hier avonturen waarbij drievoudige kindermoorden door zelfmoordende moeders (ochèrmen...), gijzelingen met dodelijke afloop en terreuracties in Saudi-Arabië in het niet vallen.
Men klampt zich vast aan klein geluk.
Zoals: had ik net een splinternieuw gebonden boek van favoriete thrillerschrijver HENNING MANKELL (Zweeds, in de goede Sjöwal en Wahloo-traditie) in de goede boekhandel hier op het eiland aangeschaft. Duur, maar lekker. Laat mijn vakantiepartner het op een bagagedrager liggen. Fiets ik weg, zonder boek in mijn fietstas (wist ik natuurlijk niet)! Thuis, boek zoeken, boek weg. O jee o jee. Reconstruerend constateren we: dit boek is weg. Ik denk: het is hier een EILAND. En daar doen ze altijd nogal sentimenteel over, de eilanders en de gelovige badgasten. Het is hier zo veilig, er gebeurt hier NOOIT wat. OK, wij zoeken naar dat boek. Het moet nog ergens op het eiland zijn. Ik ga naar de boekwinkel, weet u raad? Ja hoor, hij weet raad. Zag gisteren een eilander met het splinternieuwe Mankellboek zitten, wist wie het was, wist ook wie het gekocht had, namelijk ondergetekende. Nu pas, nu ik er naar vraag, valt bij hem een kwartje, hij gaat bellen en jawel, straks kan ik het boek komen halen.
Inderdaad, dit is een verrukkelijk eiland. Hier overkomt je geen kwaad.
Zo heb ik ook mijn peperdure bril, verloren uit mijn tasje zondagmiddag, teruggevonden in een fietsenrek, vlak bij de plek van verlies. Hebben jullie, surfnerds, grotestadslui, daarvan terug?
Als je in mijn woonplaats (Amsterdam) je fiets zonder slot tegen je heup laat staan wordt hij al gestolen. Is een vriend van mij gebeurd! En hier krijg je je splinternieuwe boek.... enfin, het is wel duidelijk hè?
Lezen jullie allemaal het bloedmooie stukje van Remco Campert dd vandaag, woensdag, in de Volkskrant nog even?
En ik plaats een reactie op het stuk over Aids in Thailand door Han Nefkens in een apart stuk.
Ik kom donderdag of vrijdag weer in mijn hoek in de bieb, met dank aan mevrouw De Boer!