Mensen, wat krijg ik leuk veel reacties op mijn stukjes! Veel leuker dan een kijkcijfer of marktaandeel, waar we in Hilversum altijd mee worden lastiggevallen.
Ik zit weer even in de bibliotheek, het is rustig achter me, iemand leent een boek van Henning Mankell, een oude mevrouw, die gaat een lekker leesweekeindje tegemoet.
Ik wil even reageren op de meneer die met 'bloed in de ogen' de stukjes leest die zo'n belabberde lay-out hebben. Of ik niet iemand de bevoegdheid kan geven om die stukjes beter te lay-outen. Ik ben het met hem eens, al vind ik 'bloed in de ogen' een zwaar middel voor dit vergrijpje. Zonde van het bloed, zou ik zeggen. Als ik terugben achter mijn eigen computer kan ik mijn helpdeskers (Vandenb, leef je nog???) vragen hoe ik een wordbestand netjes op mijn weblog krijg. Ik kopieer vanuit de webmail, doe het in een worddocument en dat kopieer ik dan weer terug. En dat is op een vreemde computer voor een oude vrouw als ik nog een heel gedoe, meneer bloed-in-de-ogen!!!
Ik eindig met een totaal zinloos ditje en datje, waar ik erg vrolijk van werd.
Het gaat over Imca Marina, die in de VARA-gids (zich ook wel TV-Magazine noemend) verheugt op het programma TERUG NAAR OEGSTGEEST (toch wel verreweg de grootste mislukking op het gebied van leuk en/of cultureel bedoelde programma's van dit seizoen). Maar Marina is dol op lezen, heeft wel zestienduizend boeken (!!) meldt ze, waaronder veel hedendaagse literatuur. En dan (ik citeer) zegt ze: "Ik mag ook graag een encyclopedie lezen. Soms zit ik tien minuten op de wc met een van de delen van een encyclopedie. Ik heb een obsessieve neiging tot het bestuderen van dingen. Kennis absorbeer ik als een spons."
Overigens zag ik gisteren Imca Marina nog voorbijtrekken in het (buitengewoon interessante) programma SPIRITUS van de Ncrv. DAt is een soort magazine over zaken die met alle vormen van geloof te maken hebben, en echt heel leuk. Maar ook was daar een reportage in van Imca M., die als huwelijksambtenaar in haar dorp op haar riante boerderij huwelijken voltrekt en volledig verzorgt. Van dominee/pastoor/Jos Brink tot en met de blikjes achter de auto, alles kan je bij haar kopen. Ze deed in deze repo twee glanzende homomannen die dolgelukkig hun huwelijk daar lieten voltrekken. "En zingt u ook bij de bruiloft?" vroeg de verslaggever? Desgewenst zou Imca dat wel willen, maar nu niet, "want daar hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan!"
Associëren jullie even met me mee? Imca, met prijskaartje zingend op huwelijken en daarna met de encyclopedie op de wc om alles als een spons in te zuigen.
Prettig Weekeinde!