André Hazes ontroert me altijd.
Ik heb het gevoel dat hij het leven niet helemaal (helemaal niet) aan kan.
Door zijn grote talent is hij terechtgekomen in een bestaan dat te zwaar voor hem is.
Te veel geld, te veel vrouwen, te veel bier, te veel profiteurs, te veel publiek om hem heen..
Een kind van vier in een te volle speelgoedwinkel.
Zijn eigen smartlap.

Uit een interview in het AD een paar fragmentjes:

over de politiek:
“Ik heb in 2002 even aan de politiek geroken, maar dat was eigenlijk nooit serieus bedoeld.
Een paar vriendjes van mij wilden kunnen waterskiën op een plas bij mij in de buurt. (..) ze hebben massaal op mij gestemd, ik heb het voorstel er in de raad doorgejast en me meteen weer uit het hele spektakel teruggetrokken. ’t Was toch allemaal niets voor mij.”

over de shows:
“de shows vallen me steeds zwaarder. Ik heb niet meer de conditie die ik 20 jaar geleden had. Mijn grote voorbeeld is altijd Dean Martin geweest. Die ging met een sigaretje en een whisky door het leven. Nou ja, bij mij is het dan een biertje.”

over gezondheid:
“Voor dat roken betaal ik nu wel een fikse prijs. Ik zing telkens een stuk of vier nummers, onderbroken door gastoptredens. Ik ga dan even in de coulissen bij een dokter langs en krijg wat zuurstof toegediend. Dan kan ik er weer tegenaan. Zo doet Pavarotti dat ook. (..)

Ik heb geen zin om nog mijn manier van leven te veranderen. Dat biertje hoort erbij. Je denkt toch niet dat ik het verruil voor een glaasje spa? Lik me reet!”

Overigens is vrouw Rachel, nadat ze André en Vinkeveen aan de wilgen had gehangen, weer terug met de kinderen.
Ze zijn het huis aan het verbouwen.
André: “Het voelt als een nieuw begin.”