Verdomme!Nederland-Letland moet spelen, Tsjechië moet van Duitsland winnen en ik heb een eerste leesrepetitie van een zwarte komedie!

Balend als een stekker op de fiets door storm en regen naar het station.
We beginnen met een improvistatie. Als het woord 'voetbal' valt krommen mijn tenen zich in mijn (drijfnatte) laarzen.

Maar gaandeweg de repetitie vergeet ik even de strijd op leven en dood op het veld en concentreer me op diezelfde strijd op papier.

We schelden elkaar verrot en gooien met modder, stellen ons uiterst kwetsbaar op en janken een potje. Heerlijk!

Portugal is ver weg en vier mensen rond een tafeltje in de spotlights van een knus theater leven in hun eigen wereld. Om 22.45 zijn we klaar als de beheerder binnenkomt met een gezicht als een oorwurm. Mijn hele lijf schreeuwt : "Voetbal!!"

Wat is het geworden, wat is het geworden??" smeekt een medespeler.

Twee tellen later doen we een kleine polonaise onder het uitstoten van allerlei voetbaloverwinningskreten.
"Olé,olé,olé!!

Ordinaire mensen eigenlijk, acteurs.

Astrid Ottes