Eigenlijk, begrijp ik, is een weblog een DAGboek.
Nou, ik ben nooit in staat geweest om een dagboek bij te houden.
Honderd keer aan begonnen, vooral als ik ongelukkig was (heel vroeger) of een nieuw dieet begon (nog steeds).
Honderdenéén keer voortijdig beëindigd.
Te genant.
Nu ga ik me niet weer aan een dagelijkse dwang (dwingender dan tanden poetsen) onderwerpen.
Ik schrijf dus niet elke elke dag.
Behalve als ik zin heb.
En tijd.
Vandaag geef ik door dat ik voor een radio-interview het boek van de journalist John Jansen van Galen (De toekomst van het koninkrijk. Over de dekolonisatie van de Nederlandse Antillen) heb gelezen.
Erg interessant voor wie zich lichtelijk wil verdiepen in onze recente geschiedenis met het koninkrijk overzee. Hoe zijn we aan de Antillen gekomen, hoe hebben we het de afgelopen vijftig jaar met ze gerooid en hoe gaan we om met deze tropische verwanten?
Hebben we het alleen over bolletjesslikkers en lastpakken, of is er meer.
Wat hebben we met elkaar te maken en wat voor toekomst gaan we met elkaar tegemoet?
Het boek geeft geen antwoorden, maar verduidelijkte mij veel.
Niet voor op het strand (hoogstens als je daar bent), je hersens mogen niet te oververhit worden, want dan vat je het allemaal niet.