Weet je wat ik van Paul Rosenmöller vind?
Ik vind het een beetje een ijdele eikel.
En dat is een bedenking tegen hem waar hij zich niet tegen kan verweren en die ik niet helemaal kan staven.
Ik ga het toch proberen.

Ooit vond ik hem wel opmerkelijk, op de rand van sympathiek, die havenvakbondsman-van-goede-huize, de ex-student met die bos krullen, met die gedrevenheid voor de positieverbetering van de havenarbeiders.
Hij overschreeuwde zich wel erg, toen, maar ja, anders verstonden zijn arbeiders hem natuurlijk helemaal niet.
Hij was overtuigd van wat hij deed, dat gevoel kreeg ik wel.

Later, toen hij leider van Groen Links werd, begon er al een beetje parelmoer over hem heen te hangen. Iets van onechtheid, iets van gepolijst.
Maar geen gelul, dat hoort bij de politiek, en hij bleef vechten voor het linkse gedachtegoed, hij was nog altijd een stuk radicaler dan de opportunistischer sociaal-democraten.
Hij kon natuurlijk ook vrijer politiek bedrijven, want nooit gehinderd door de last van regeringsverantwoordelijkheid en coalitiedwang.

En toen vertrok hij, enigszins beschadigd door o.a. de zaken Singh-Varma en het lastige standpunt inzake de inval in Afghanistan, uit Den Haag.

Hij ging naar de televisie.
Spraakmakende Zaken.
Interessant interviewprogramma bij de IKON.
Spraakmakende mensen die kort of langer geleden in het nieuws waren worden door hem geïnterviewd, waarna wordt nagepraat met een paar ‘kenners’.

Rosenmöller doet het goed, steeds beter, het is een prettig programma.
Tweede reeks nu, hij leert het waar je bij zit.
Alleen: het lijkt of er steeds meer eikelglans over hem heen komt te hangen!
Ik kan er de vinger niet op leggen – of is dat al te plastisch uitgedrukt?
Ik kan niet precies zeggen waardoor het komt (dat is met ijdelheid altijd moeilijk), maar Rosenmöllers pedanterie vertroebelt mijn oordeel over en zicht op het programma.
Hij zit er goed bij. Hij stelt de goede vragen. Hij is intelligent. Heeft zijn interviewlessen goed geleerd.

En toch en toch....
Eikelglans.
Nou ja. Wie ben ik.

Misschien wordt Paul Rosenmöller heel goed als hij niet zachtjes klaarkomt terwijl hij zijn werk doet.