En toen was daar vanmiddag brief X, de laatste dagboekbrief van neef Jan(tje) en vriend Joram.
Ze fietsten in 9 dagen (op gewone krakkemikkige fietsen) van Amsterdam naar Hee (Denemarken), 880 km, gemiddeld 98 km per dag.

1 rustdag, duizenden winden tegen en onze lieve heer was ook niet zuinig met regen.

Elke avond schreven ze een dagboekbrief, in een café tegenover elkaar zittend, om beurten een stukje schrijvend.
En geloof me, ze schrijven erg goed.

Ik hou de brieven voor mezelf, want ik denk toch dat publicatie niet de bedoeling van de dappere fietsers was.

Ik heb ze ademloos gelezen, ik koester ze als een verliefd schoolmeisje in een mooi mapje.
Met een lintje erom.
Ik zal ze missen.

Ze werken nu in een soort park in Hee geloof ik en maken daar in vergelijking tot de voorbije fietstocht zo weinig mee, dat ze er niet meer over naar huis schrijven.

Dus tot slot nog een gedicht van Jantje.
Lieve jongens, bedankt!

Tante

dag 9
OksbÜl � HEE
85 km

Dit is het einde
wat woorden tot besluit
voor we verder gaan

Nog een laatste windvlaag
Een laatste blik op zij
Dan varen we weer verder
Onherroepelijk vooruit!