De bruidjes Ingrid en Hansje (die jullie eerder in de wolken zagen)
zijn terug van huwelijksreis.
Ze waren naar de Verenigde Staten.
En wat konden ze veel verhalen!
Over de bijna-dictatoriale pressie die als een gifwolk over het land hangt als het gaat over Midden-Oosten, moslims, terroristen, of, erger, alles wat daar in de verste verte aan doet denken.
Zelfs de sprookjes van Duizend-en-één-nacht zijn besmet.
Verder is obsessie no. 2 vetzucht.
Iedereen is obese, te dik, iedereen is daar bang voor, de grootste vloek is carbs (koolhydraten).
Alles wat je eet moet low carb zijn, zodat tandartsen klagen dat patiënten zo uit hun mond stinken naar aceton.
(Dat gebeurt als je geen koolhydraten eet).
En ze waren in het Liberacemuseum in Las Vegas.
Daarover hebben ze eigenlijk alleen maar kreetjes en ohs en ahs uitgestoten.
Weten jullie wie Liberace was?
De extravagante pianist/performer, homer dan homo, vilein, zoetgevooisd en vals van geest.
Beelden zeggen meer dan woorden.
Ze raakten ook niet uitgepraat over de splinternieuwe, net geopende Pradawinkel in Los Angeles.
Architect: Rem Koolhaas.
Onze eigen Rem zal ik maar zeggen.
Mijn vriendinnen werden ter plekke een soort VIPS omdat ze net als Rem uit Nederland kwamen.
Just a handshake away from REM!
De winkel is eigenlijk geen gewone winkel, als ik het goed begrepen heb is het meer een experience.
Geen toegangsdeuren, buiten gaat onzichtbaar over in binnen.
Je merkt het doordat de buitenhitte ineens verandert in aircokou.
Spaarzaam staat af en toe een kledingstuk opgesteld, zonder prijs, zonder meer.
Geen merkjes, geen herkenningspunten, Prada is "NO LOGO" (whatever that may be!).
En dan de paskamers.
Die zijn uitgerust met een onzichtbare camera, waardoor je jezelf, met vertraging, op een scherm ziet, rondom draaiend, zodat je goed kan zien of je bezig bent een dure miskoop aan te schaffen.
De sterren gaan door een sterrenachteringang naar binnen en shoppen buiten het zicht van het gepeupel.
We hebben het vanavond geloof ik nog wel over belangrijker zaken gehad, maar dit is bij mij blijven hangen.
Later meer.
