Eindelijk moet ik jullie het verhaal van de geit vertellen.
Althans, ik moet het proberen.
Ik heb het zelf ooit van Renate Rubinstein gehoord en die had het uit de jiddische literatuur.

Het is een wijs verhaal dat je af en toe heel gelukkig en vrolijk maakt.
Het hoort dus thuis op mijn weblog.

Er was, lang geleden, ergens in Oost-Europa, in een stetl (klein stadje) een heel arm gezin.
Vader, moeder, vijf kinderen, een zesde op komst.
Ze woonden in een piepkleine huisje, op elkaar gepakt.

Het huisje is te klein voor het hele gezin, vader gaat naar de plaatselijke rabbijn.
"Rebbe, ik vraag u om raad.
Ik heb een vrouw, we hebben vijf kinderen, een zesde komt eraan, en ons huisje is te klein ... geef me raad!"

De rebbe denkt even na en zegt dan: "Neem een geit in huis."

De vader denkt: "een geit in huis, hoe kan dat? Hoe krijgen we dat voor elkaar, er is nu al geen ruimte!"
Maar..men moet alles doen wat de wijze rebbe zegt, dus: een flinke geit gekocht.

En toen waren er dus in dat hutje een steeds dikker wordende vrouw, vijf kinderen, de vader en die poepende piesende grote geit.
Het wordt te vol en het gaat ondraaglijk stinken.

Dus terug naar de rabbijn.
"Rebbe, ik heb het echt geprobeerd, maar het gaat niet langer.
Die kinderen en die poepende geit en de baby die binnenkort komt....Wat moet ik nu doen?"

De rebbe zegt: "Doe die geit dan weg."