Ron schrijft:

hoe komt het dat ik een beetje korzelig ben van dat stukje van sybrand?
Ik heb geen 'verstand' van de dingen, maar wel een 'gevoel' voor de dingen.

Lang geleden was ik wijkverpleegster; hoe kleiner de huizen hoe groter de honden, zorgen dat je een handvol hondenvoer in je zak had om 'm af te leiden, soms moest ik een terminale patiënt gaan verzorgen terwijl de hele familie naar een pornofilm zat te kijken, met het schaamrood op mijn bleue billen keerde ik me af; als we een speciaal bed bij iemand moesten laten bezorgen waren we erbij, anders was het al verpatst voor de patiënt erin lag.
We hadden het nooit over 'ze' of 'hullie'.
We keken gewoon naar de omstandigheden en pasten ons aan.

Wie is maatschappelijk beperkt? De eenzame vrouw met cartier om haar alles in de chique seviceflat, die kijkt nl ook naar linda!
De kortademige mijnheer met zuurstoftankje (dat door de buren ververst wordt) in de volksbuurt?
Hij kijkt standaard Tros of sbs6.

Ik heb het unheimische gevoel dat 'ze' en 'hullie' er in de tijd van Pim Fortuyn ingeslopen zijn.

En nee ik ga niet zeggen dat vroeger alles anders/beter was, ik zie elke dag mensen in de zorg/onderwijs/politie etc. waar ik mijn petje voor af neem, die de wereld draaiende houden.
Waarvan akte!

Vanuit België post Luc Verhelst ook een reactie op de 'maatschappelijk teleurgestelden'-discussie.

Nu wil ik me er ook nog even tegenaan bemoeien.

Natuurlijk, Luc, weet ik dat ik aan de hoge kant van de wip zit, materieel gesproken.
Natuurlijk weet ik dat er heel veel mensen in Nederland zijn die de klappen krijgen, op wiens hoop de duivel altijd schijt en dat er een onaanvaardbare ongelijkheid is, die steeds groter wordt trouwens. Het gaat harder neerwaarts dan ooit.

Ik vind alleen de term 'maatschappelijk teleurgestelden' onaangenaam.
Neerbuigend.
Ik associeer het woord ook dat met een negatief soort houding, die dan ook leidt tot een stemming waar bepaalde politieke stromingen op kunnen gedeien.
En daar ben ik allergisch voor.

Dit heeft allemaal niks met de Tros te maken.
Heel wat goeie programma’s (alles met Linda de Mol, Dit was het Nieuws, de Tros-Nieuwsshow op radio 1, de Bauers en nog veel meer).

Mijn ergernis heeft met de woordkeus van Daalmeyer te maken.
Die stelde me maatschappelijk teleur.