Kan je zeeziek worden van teveel cultuurgenot?
Mijn laatste dagen als "werkloze" heb ik voornamend klappend in theaters doorgebracht.
Waarbij ik moet aantekenen dat één van de theaters eigenlijk een voetbalstadion is.
Daardoor heb ik even niet geschreven.

Ik zag: drie voorstellingen in het Theaterfestival.
"Geslacht", "Emilia Galotti", "Rouw past Electra".
Geen van drieën won de Grote Theaterprijs, maar ik had hem graag aan de Vlamingen van De Tijd, aan Lucas Vandervost (regisseur), aan Warre Borgmans (hoofdrol), aan Emilia Galotti gegund.

En toen: Mamma Mia.



Eén en al Abba (liedjes meesterlijk vertaald door Coot van Doesburgh!!), prachtig gespeeld en gezongen door Simone Kleinsma, een echte oppeppende avond-uit.





Madonna, in het Gelredome Stadion in Arnhem. Een dikke twee uur non-stop muziek, show, symbolen, licht, film, dans, Madonna. Ik was er kapot van, zó goed vond ik het.
De rotzooi achteraf was trouwens ook schilderachtig.



Persvoorstelling van de nieuwe film van Steven Spielberg (The Terminal), waar ik na een uur uit ben gelopen. Te flauw om nieuwsgierig te zijn naar de afloop.

Nu moet ik een interview voorbereiden met de Vlaamse kinderboekenschrijver Bart Moeyaert, zal wel weer klasse uit Vlaanderen zijn, zoals altijd bij hem.

En dan mag ik volgende week GODZIJDANK weer aan het werk.
Want dit leven, daar ben ik te oud voor.