Dwaze vaders ... niet voor ....
Die Dwaze Vaders zitten me niet lekker.
Ik vind (en vond) het een stel fanatieke bittere boze mannen.
Begrijp me goed: het is schandalig en onaanvaardbaar en fout als vaders na een scheiding hun kinderen niet mogen zien.
Kinderen gebruiken als machtsmiddel in een strijd waar ze niks mee te maken hebben NIET DOEN NOOIT DOEN MAG NIET KAN NIET.
Maar hoe komt het nou dat die Dwaze Vaders al jarenlang zon goed georganiseerde pressiegroep zijn, met websites en acties en publiciteit enzovoorts.
En dat we de Dwaze Moeders alleen maar kennen van het Plaza de Mayo in Argentinië waar ze aandacht vragen voor hun vermiste kinderen.
Waar blijven de actiegroepen van moeders die na echtscheidingen eindeloos moeten schipperen omdat de vaders hun afspraken met de kinderen niet nakomen (nieuw gezin, verhuisd, geen tijd).
De moeders die moeten goochelen van een bijstandsuitkering omdat de alimentatie niet of te laat betaald wordt.
De moeders van wie de kinderen door dwaze criminele vaders worden gekidnapt en ontvoerd naar het vaderland waar ze vrijwel nooit meer uit komen.
De moeders die in hun eentje moeten proberen werk en kinderen te combineren als ze niet in de bijstand willen blijven.
Ik denk zomaar dat dit allemaal vaker voorkomt dan dat vaders zonder geldige reden (ik bedoel sexueel misbruik etc.) hun kinderen niet mogen zien.
Maar die vrouwen zie je niet als Superman (of Batman) tegen gebouwen aan demonstreren.
Die hebben daar geen tijd voor.
En geen oppas thuis.
