Odette schrijft:

Weet je wat nog veel raarder is dan al die mensen die dood gegaan zijn?
De mensen die weten dat ze binnenkort dood zullen gaan.
Wim Rigter bijvoorbeeld.

En vandaag zag ik het Volkskrant Magazine van as zaterdag met een interview met Willem vd Sande Bakhuysen (lezen hoor, is indrukwekkend) met wie het ook zo slecht gaat.

Hoe doe je dat in je hoofd, als je weet dat je binnenkort doodgaat?
Ik moet daar steeds aan denken.
Dat lijkt me gewoon niet te doen.
Afijn.
Volgende keer ben ik vast vrolijker.

Hier kan ik nog aan toevoegen, dat Wim Rigter volgende week in het vernieuwde programma van PaPaul de Leeuw te gast zal zijn.
Hij zal dan praten over zijn ziekte en zijn spoedig naderende dood.
Ik heb trouwens hoge verwachtingen van Papaul-vernieuwd.
Met publiek, nieuwe elementen erin en Paul die er veel zin in heeft.

Iets anders: misschien vinden jullie dat ik erg vaak stil sta bij de dood van iemand.
Maar net als Odette fascineert het mij mateloos wat er met iemand gebeurt die weet dat het einde nadert.
En ook denk ik ook altijd anders, milder, zachter over iemand die gestorven is.
Over de doden niets dan goeds-achtig.

En nu is Willem Oltmans vanavond, geheel volgens eigen scenario en toedoen, gestorven.
Markant, dapper, zoals hij geleefd heeft.
Ook iemand die we zullen missen.