Dit is een column uit het AD van vanochtend die me uit het hart gegrepen was.
(Al hoor ik zelf bij die politiek-correcte angsthazen die vanuit een veilige hoek Theo bewonderden...)

Theo's lijk was nog lauwwarm
door Hugo Borst

Hoe stompzinnig tolerant, hoe godvergeten politiek correct wij in dit land zijn, werd geïllustreerd door de vrouw die de rituele slachting had zien uitvoeren.
,,Doe het niet, doe het niet'', had ze tevergeefs naar de beul van Theo van Gogh gegild.
Die schoot nog een paar keer en stak zijn boodschap in Theo die een transformatie had ondergaan van varken tot prikbord. Toen de ooggetuige door de journalist werd gevraagd naar een signalement van de beul wilde ze alleen prijsgeven dat die een muts en een bril droeg.

Het karakteristieke Marokkaanse kledingstuk liet ze onvermeld, dat moesten andere getuigen maar benoemen. Het was geen angst, nee, deze fanatieke aanhangster van de multiculturele samenleving wilde beslist niet stigmatiseren, laat staan haar geloof afzweren. En dat dus op het moment dat Theo's lijk nog lauwwarm was.

Theo is vaak in de steek gelaten, helemaal door het journaille. Het aantal kranten en bladen waar de polemist persona non grata werd, is niet te tellen. Voordat de beul hem gisteren voorgoed het zwijgen oplegde, is hij door veel te veel hoofdredacteuren (mond)dood gemaakt. Iedereen met een mening heeft bij Frits Barend van B&VD zijn zegje gedaan, behalve vrijdenker en provocateur Theo.

Ook bij de VPRO werd hij door een machtig clubje buiten gehouden, nadat hij hoofdredacteur Roelof Kiers had aangevallen. Dagblad Metro is het nog het dapperst gebleken, waarvoor hulde.

Ook mijn krant was een paar jaar geleden te schijterig voor woorden. Het interview dat ik Theo had afgenomen werd door de toenmalige hoofdredacteur Peter van Dijk geweigerd, omdat het Koningshuis was beledigd, vond hij. Een van de laatste zinnen van dat interview was trouwens: ‘en er lopen mij net iets te veel godsdienstwaanzinnigen en gekken rond'.

Theo meed dat fanatenvolk niet. Hij zocht het debat, want Theo predikte het woord, ook al was dat van de atheïstengemeente. Iedereen heeft hij uitgedaagd en beledigd. Theo maakte geen onderscheid. Joden, christenen, moslims, ze kregen er allemaal van langs. Sonja Barend holde naar de rechter (en verloor), streng gelovige christenen dreigden met het Europese Hof, die extreme moslim van gisteren meende dat je woorden niet met woorden bestrijdt maar met kogels. Hij pleegde een laffe religieuze moord.

Hoe krankzinnig gastvrij dit land is, bleek een paar uur later al. Een jonge allochtoon zei op tv dat het Theo's eigen schuld was en dat vuur nou eenmaal met vuur bestreden moet worden.

Theo's lijk was toen amper koud.