Moderne architectuur werkt soms als een lachspiegel.
In Tokyo zag ik mezelf als een uit zijn voegen gegroeide lilliputter. Ik lachte van schrik toen ik zag wie dat gedrocht was.
Hetzelfde overkwam me gisteren. Alleen zag ik mezelf toen niet vervormd, heel even zag ik hoe ik kan zijn toen ik weer twaalf keer achter elkaar dezelfde persoon had ge-emaild.
Ik zag iemand bij wie de grond ooit onder de voeten is weggerukt en die zich nog steeds vastklampt aan iedereen die niet meteen dreigt om te vallen.
Toen sloeg ik om me heen om staande te blijven en tientallen boden me een arm om op te steunen.
Wat ooit noodzaak was is nu een gewoonte geworden, verwennerij went (het woord zegt het al).
Eens een zieke, nooit meer echt helemaal beter. Het mentale beeld dat ik van mezelf heb blijft een innerlijke lachspiegel terwijl anderen allang de werkelijkheid zien.
Maar de mensen zijn te beleefd om me daar op te wijzen.
Wie zegt tegen iemand die bijna dood was, joh, doe nou maar weer gewoon.
Sommigen doen voorzichtig een stapje terug om niet overladen te worden met het lava en de roet van een rommelende vulkaan.
Zoals bij de meeste vulkanen zit ik te dicht op mezelf om te zien wat ik doe en daarbij komt dat ik al dat spuwen en rochelen wel lekker vind, vooral als het electronisch gaat.
De uitzonderingen die er voor me gemaakt werden had ik toen nodig, zonder dat, die aandacht en die liefde was ik er nu niet meer geweest.

Ik leef weer en dat zal iedereen weten.
Het is niet meer dan logisch dat een pasgeboren baby krijst maar een baby van vijftig die zijn longen uitschreeuwt is minder vertederend. Volwassenen die zich als kleine kinderen gedragen zijn wandelende lachspiegels.
Mijn voornemen voor het nieuwe jaar is dan ook om iets meer vertrouwen te hebben in de kracht van mijn eigen benen; ik ga minder wild zwaaien en stukken gedisciplineerder spuien.
Ik zal jullie laten weten hoe het staat met dit nieuwjaarsvoornemen, twaalf keer per dag zal ik jullie een spiegel voorhouden, een hele grote spiegel zodat jullie mij goed kunnen zien.