Vanavond zag ik de herhaling van Dit was het Nieuws, één van de allerleukste programma's van dit moment. Vind ik.
Vooral Raoul Heertje is Mijn Man.
Zoals hij tekeer ging over Prins Bernard, mij uit het hart gegrepen!
Hij foeterde en schold op de prins en zijn vazallen van de Volkskrant, die "zo diep in de reet van Zijne Koninklijke kropen, dat ze de anjer konden ruiken."
Vooral leuk dat een man nou eens tekeer ging over die prins.

Want wat was het opvallend de laatste tijd: mannen moeten wel gniffelen om die vieze ouwe man, vrouwen voelen zich plaatsvervangend beledigd en leven vooral mee met "Mammie".
Volgens de prins was Mammie altijd begripvol en hartelijk geweest tegen het topje van zijn ijsberg vol jonge dames en hun kinderen.
Jammer dat de prins onze enige bron is in deze.
Mammie zelf heeft zich natuurlijk altijd moeten verbijten in haar vleugel, niet sterk genoeg om die hele monarchie aan haar laars te lappen en een eind te maken aan het vernederende huwelijk, waar hij toch letterlijk en figuurlijk op de hoge kant van de wip zat.

Hij was graaizuchtig, onloyaal, berekenend en harteloos.
En natuurlijk charmant, anders was hij er echt al eerder uitgeschopt.
Waarschijnlijk de grote zwakke plek van Juliana, voor wie hij de eerste en enige liefde was die ze ooit gekend heeft. Voor zover we weten.

Ik moest heel erg aan Claus denken, die ook problemen had met het keurslijf waar hij door zijn huwelijk in geraakt was. Maar die een groot geweten had, en hersens, en veel meer sex-appeal dan die clown met die pijp, die anjer en dat jachtgeweer.

Claus heeft zichzelf opgeofferd omdat hij van Beatrix hield.
Bernard heeft Juliana opgeofferd omdat hij van zichzelf hield.