Goeie Kerst gehad lieve loglezer(es)s(en?
Ik super.
Drie dagen ondergedompeld met mijn liefste vrienden in spannende tv-series.
Een gewoonte die we nu al 28 jaar volhouden.
Even om vijf uur 's middags bij de champagne de Dingen van de Dag doornemen (voedselbanken, D66 en Afghanistan, de nieuwe spellings-onzin, omroeppolitiek, afvallen, het grimmige klimaat in Nederland, het nieuwe zorgstelsel, zieke poezen en nog zo wat. Dan beginnen we met.....



en aan het eind van onze Kerst hadden we minstens 387 geheim agenten, moslimterroristen (dames en heren) en hun hulpen zien afknallen. Eigenlijk een weerzinwekkende Amerikaanse propagandaserie, maar zó spannend en prachtig gemaakt!

na het zien van 24 viel deze kerstwens die ik net binnenkreeg in zeer goede aarde

(Hinke is Hinke Schreuder)

de familie Philips vraagt iedereen die dit leest, of zij/hij plaats heeft voor zijn honden.
De vraag luidt: wie wil deze honden een liefdevol tehuis bieden?

Xmas, ook voor kinderen met HIV in Thailand?


foto Han Nefkens

Soms overstijgt de televisie ongewild zichzelf.
Vanavond, moe thuisgekomen na de klagende luisteraars, zapte ik even over de wereld.
Precies tegelijk de volgende programma's:

de magistrale film The Truman Show bij SBS 6. Een man wordt vanaf zijn geboorte gefilmd zonder dat hij het weet. Hij leeft in een decor met acteurs, het hele land volgt 24 uur per etmaal zijn doen en laten. Big Brother in het kwadraat en waanzinnig goed en tot nadenken stemmend.

De finale van Big Brother 2005 bij Talpa. Slap, uitgemolken, onsympathiek geworden concept van John de Mol, naar gepresenteerd door de op batterijen lopende blonde robot Bridget Maasland.
Zeker de finale was naar. Het ging alleen maar over geld en was voornamelijk bedoeld om sms-ers te lokken.
Ook tot nadenken stemmend.

Toen de eerste finalist het Big Brotherhuis uit moest, ontdekte Jim Carey (Truman) dat hij in één groot commercieel bedrog had geleefd. Precies tegelijk!
Het zijn hele knappe filosofen daar aan het roer bij de commerciële omroepen.

ik heb wel een beetje spijt van mijn softe oproep voor dieren-met-kerst, want ik kreeg wel erg veel dieren-met-kerstversierselen en als je teveel eet van iets dan eet je het tegen, zei mijn moeder altijd. Ik kan eigenlijk geen hond of kat met Santa-muts meer zien, maar ik post er toch nog twee en 1 site vol dierenleed.


deze is van de trouwe Astrid (Groningse Grabbels)

deze kwam van.. o, dat kan ik even niet meer vinden, maar ze weet het zelf wel.


En klik hier voor trieste diertjes, al dan niet met Kerst.
over en sluiten

Elke donderdagavond presenteer ik bij RTVNH (radio Noord-Holland) een programma dat De Klaaglijn heet. Een heel oud programma, ooit begonnen bij Radio Stad (Amsterdam) met Peter van Ingen, in de jaren erna bezet door een aantal presentatoren, onder wie ik. En nadat het programma eigenlijk was opgeheven als zodanig, hebben ze het nu gelukkig weer ingesteld. Noordhollanders mogen klagen en de Klaaglijn (=Carla Nolte) zoekt de "tegenpartij" erbij, zodat er vaak fijne kwesties worden aangesneden en uitgevochten. Vaak ook opgelost, omdat er steeds meer slimme woordvoerders zijn die spijt betuigen en de zaak oplossen zodra Carla belt dat we met dit onderwerp bezig zijn.
De klachten variëren van slechte fietspaden, onterechte rekeningen, verprutste schoenen tot te kleine lettertjes in de krant.
Zo'n soort zaakje kreeg ik vanavond, vlak nadat ik de Klaaglijn had gedaan (elke donderdagavond van 6 tot 7 uur) in mijn mailbox. En omdat ik het met Saskia eens ben dat Grote Kwesties zo groot zijn dat je kan genieten van Kleine Irritaties, post ik haar klacht.

Grote dingen zijn soms zo overweldigend dat de kleine des te meer om een reactie vragen. Zo ook vandaag: het ging nergens over, maar irriteerde met MA-TE-LOOS.
Ik ben bij V&D waar de actie 3 halen, 2 betalen loopt. Sommige artikelen doen niet mee (boeken bijvoorbeeld L) maar verder mag je van alles bij elkaar vissen en het goedkoopste artikel is gratis. Dus (dus?) ik naar V&D, 2 spelletjes uitgezocht en een stapel kaarsen en kandelaars die mijn moeder aan ons cadeau wilde doen. Op naar de kassa. Waar ik tot mijn verbijstering zie dat de caissière “setjes” maakt van 2 spelletjes (10 euro per stuk ongeveer) en daar dan een kaars van 1 euro bij legt.
Terwijl er ook een paar kandelaars van ongeveer 8 euro in het mandje liggen.
Ik mopper dat ik wel een beetje gelijkwaardige spullen bij elkaar wil leggen, omdat die actie anders natuurlijk nergens op slaat.
“NEE!!!” is de reactie, ze MOET zich aan de regels houden.
Dat is mijn rode lap. Ik vraag wat de regels dan wel zijn en waar die staan. In haar hoofd alleen blijkbaar, want ze kan niets antwoorden. ZIJ MOET DE SETS ZELF SAMENSTELLEN. EN NIET DE KLANT. Want anders gaat iedereen etc.etc.
Ik pak alles weer in mijn mandje en kondig op hoge poten aan dat ik bij allerlei andere kassa’s alles per 3 ga afrekenen. Bits haar nog ff toe dat “ìk haar boterham betaal en niet andersom!” (soms vind ik mezelf heeel irritant en leugenachtig)
Boos steven ik per roltrap naar boven waar een allerliefste schat me zelf setjes laat samenstellen (“natuurlijk mag u dat zelf doen hoor” ) en ik dus een kandelaar voor 8 euro gratis meekrijg. Alleen de kaarsen konden ze niet afrekenen, want die waren afgeprijsd, maar dat konden ze niet zien. Ik dus weer terug naar de kaarsenafdeling (=mijn vriendin). Die rekent zuchtend af. En dan kan ik het toch niet nalaten om nog even in te wrijven dat het nu bij een collega WEL gelukt is.

Groeten!
Saskia

Omdat ik even genoeg heb van alle cynisme en boosaardigheid, post ik een gezellige zoete e-Kerstwens van mijn vriend Han Nefkens, nee, erger nog, van zijn hondje Ollie.



En ook nog eens die van Bobbie, de hond van Karin van Elderen. Maar die is al van vorig jaar. Mooi hè?







als u het lief vraagt aan k.v.elderen@xs4all.nl mailt ze u pracht exemplaren graties toe, dan kunt u ze uitprinten en een hele goeie beurt maken!

Als u nog leuke dierenkerstmail heeft, stuur ze gerust, ik ben er helemaal voor in de stemming!

Ik kijk tegenwoordig vaak televisie zoals ik naar een stervende kijk. Naar de publieke televisie dan. Vooral naar Nederland 3. Met het gevoel dat alles wat ik nu mooi vind er over een tijdje wel eens niet meer zou kunnen zijn. Of in afgevlakte en doodgeleukte vorm. En dan word ik erg weemoedig.
Vanavond had ik dat weer heel sterk (trouwens, de avond is nog niet afgelopen) bij de "Wereldgast" Daniel Cohn-Bendit (de vroegere "rode Dany"), in gesprek met Nelleke Noordervliet.
Zijn keuze van fragmenten, zijn visie op de huidige samenleving, de "revolutie" van '68 waarin hij een leidende rol speelde, de idealen van toen en nu, zijn visie op Nederland, op Europa, op religies, op kunst, op toekomst.
Nelleke Noordervliet is leidt het gesprek met deze heldere geest fantastisch, in vlekkeloos Duits ook nog.
Het is een gelijkwaardig, machtig interessant gesprek tussen twee intelligente geëngageerde denkende mensen, afgewisseld met prachtige fragmenten.
En straks krijgen we ook nog - keuze van D.C.B. - de hele film La Haine, die in 1995 gemaakt is en gaat over de kookpot die een Franse buitenwijk is, waar jongelui alleen maar haten, zoals Cohn-Bendit zei. Ze haten niet iemand, of iets, of zichzelf, nee, ze HATEN.
Doodenge prachtige film. Net de werkelijkheid.
Kijk, zulke avonden winden mij geweldig op, inspireren me, maken dat ik op niks af optimistisch word.
Er zijn nog mensen die kunnen denken, er zijn nog omroepen die organiseren dat we hun denkkracht mogen indrinken.

Ik ga met de trein.
Ik laat mijn baard staan, doe mijn lange djellabah aan, zet een gebreide muts op en pas heel goed op mijn rugzak.
's Kijken hoe laat ik aankom.

Ik word toch echt misselijk van dit kabinet.
Nu weer met de "verontschuldigingen" van minister Verdonk.
Ze had de Kamer, ondanks haar draaierijen en leugens van vorige week, bij nader inzien toch "verkeerd geïnformeerd" over het doorspelen van gevoelige informatie over asielzoekers naar Congo.
Vroeger, toen politici nog deden aan fatsoen, traden ze af als ze een "politieke doodzonde" hadden begaan. Als ze de Kamer verkeerd hadden geïnformeerd. Dat was natuurlijk altijd een fout van hun ambtenaren, maar zij waren verantwoordelijk, zij moesten zorgen dat hun ambtenaren ze niet naaiden.
Ik herinner me dat Ed van Thijn na een zeer kortstondig minister-van-binnenlandse-zaken-schap hierom aftrad, samen met een coalitiegenoot (Gualthérie van Weezel??).
Het is beschamend hoe Rita Verdonk wegkomt met haar fouten.
Het is beschamend hoe de regeringspartijen, na eerst een grote broek te hebben aangetrokken (D66) genoegen nemen met het eeuwige sorry van de bewindslieden.
Omdat ze voor geen prijs willen dat dit kabinet valt.
Omdat er dan nieuwe verkiezingen komen.
Omdat ze dan vet het nakijken hebben.
Omdat die blauwe stoelen zo heerlijk zitten.
Misselijk makend.
Moeilijk om vertrouwen te houden in onze krakkemikkige democratie.

Er is een wonder gebeurd.
Een boek dat nog niet eens geschreven is, is al binnengekomen in de top 50 van de Bijenkorf!
Het gaat hier om "Dikke Dame", geschreven door Hanneke Groenteman.
Mocht Hanneke Groenteman willen, want die zit nu juist met een knoop in haar maag te vechten met een knoop in het boek, dat nog bestaat uit een stapel losse vellen!!! Weet ik uit zeer betrouwbare bron...
Met andere woorden: geloof NOOIT lijsten met toppen, allemaal fake en bedrog.
Behalve als Dikke Dame in maart 2006 binnenkomt in de top weet-ik-wat.
Dan is het waar en geen droom!

door Karin van Elderen

Vanavond was ik zeer geroerd door de interessante, eerlijke en geestige documentaire over Roald Dahl, held van velen, held van mijn kind en mij, en nu, door Sjakie & de chocoladefabriek, ook weer van zijn kinderen.
Toen dacht ik Als ze er maar voor zorgen dat een programma als HET UUR VAN DE WOLF blijft bestaan.
Hoe dan ook! In welk publiek bestel dan ook!
Documentaires, elke week weer, uit de wereld van cultuur in de breedste zin van het woord, vaak van eigen bodem (we hebben namelijk fantastische documentairemakers en -maaksters -) vaak in opdracht van "Het uur" gemaakt, vaak ook aangekocht (zoals vanavond over Roald Dahl). Van Hazes tot Constant, van Gergjev tot stierenvechters, alles kan langs komen, bijna altijd heel goed.
Ik wil maar zeggen: er is al zoveel voor de fans van Frans Bauer en Jan Smit, mogen de liefhebbers van Roald Dahl en Gerrit Kouwenaar ook bediend worden?
Ik heb mijn hoop op Harry de Winter gevestigd.

Deze advertentie stond vanavond in mijn avondkrant.
Dit geloof je toch niet?
Een boek dat onnoemelijk veel positieve publiciteit heeft gehad, dat gaat over voedsel en eten en kopen en koken, een boek dat iedereen wil hebben maar niemand zal lezen, kortom, het gedroomde Sinterklaaskadoboek, dat boek was UITVERKOCHT voor Sinterklaas!
En mij (één van die fantasieloze kadokopers) werd meegedeeld dat het pas op 23 december weer leverbaar was.
Dus vlák voor de Kerst, dus ook voor de fantasieloze kerstkadokopers te laat, tenzij het gestresste last-minute-klanten zijn.
Dit is pure broodroof voor Johannes van Dam (die een jaar of dertig aan deze encyclopedie gewerkt schijnt te hebben) en een grote blunder voor zijn uitgever, Nijgh & Van Ditmar.

message van Roos:

Ik ben van de generatie, waar er voltijd televisie was met 9 kanalen maar waar ik nauwelijks naar keek want het is saai of smakeloos, waar auto's met 90 kilometer per uur en ochtendhumeurtje voor onze deur scheurde terwijl wij naar school fietsten, waar mijn moeder of vader mij nooit naar school brachten want die hadden allebei een carrière en ik dus verantwoordelijk was om mijn zusje naar school te brengen.
Waar mijn ouders bergen vrienden hadden zodat we elk weekend naar een nieuw dronken feestje werden meegesleurd, toen al mijn vriendens ouders relatieproblemen hadden wat enorme impact had op de gemoedstoestand van mijn vriendinnetjes, waar ik wilde rebelleren tegen de gevestigde orde maar niemand er naar om keek en toen maar mee opgehouden ben, het loonde niet, waar ik na de middelbare school de wereld rondreisde waardoor ik nu, naast een bak ervaring, vrienden over de hele wereld heb (die ik nooit zie, maar het idee is cool) en een hoofd vol ervaringen. De jeugd van tegenwoordig zit over de hele wereld verspreid, ver van huis, proberend aan te passen aan een nieuwe omgeving, regels, waarden en normen zonder thuis of vrienden omdat het moet voor CV, familie, vrienden, media en/of eigen drang om nieuwe dingen te ontdekken in deze wereld.
Hoor je ons klagen? mij niet!
Hoor je ons zeggen dat wij de helden zijn? mij niet!
We zijn allemaal helden, geboren in 1900 of in 2005 zolang we maar durven een stap vooruit te zetten en nieuwe ervaringen te ondergaan, niet wegkruipen in een hoekje voor de nieuwe gevaren! Jij bent mijn held, mag ik de jouwe zijn?


ps: Ik ben een student politicologie op dit moment gevestigd in Zuid-Afrika.

Hier is het EXCLUSIEVE INDIANA JONES KERSTMENU.
Speciaal voor dit blog gemaakt!
Bezoekers kunnen een uitprintbaar exemplaar aanvragen bij k.v.elderen@xs4all.nl ,
GRATIS!

Koeien inspireren vaak kunstenaars tot hele leuke schilderijen.
Ik kreeg deze twee opgestuurd, gemaakt door Karel Buskes.
Zijn ze niet lief en mooi vereeuwigd?`

Lezen en glimlachen
auteur onbekend.

Ben je geboren voor 1977?
DOORLEZEN!!!

Na 1977 geboren: OPHOEPELEN, DIT BEGRIJP JE NIET !!

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen in de
50-er', 60-er en 70-er jaren, nog leven?

Volgens de theroieën anno 2004 zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.
Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.
Boven aan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde naar beneden.
Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was
moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.
Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we
gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.
Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er
tussen zat waren ze weg,
Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en
probeerde je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.
Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een
fiets.
Water dronken we uit de kraan en niet uit een fles.
Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was een
Bums nog net zo vers als in de winkel.
Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo
rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet
meer.
Een kauwgom legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's
morgens weer in je mond.
Op school hadden ze maar één maat bank met zo'n heerlijk
gevaarlijke klep eraan.
Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en
ook je fiets was of te groot of te klein.
Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je
vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.
We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de
straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we
waren en we hadden geen GSM mee!
Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze
mannetjesverzamelplek.
Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je
hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook
geen volwassene met je mee.
Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch
niet dik.
We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er
ziek van.
Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisiezenders,
videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer of internet.
Wij hadden vrienden!
De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat
leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op
een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast).
Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.
We hebben ons gesneden, onze botten gebroken, onze tanden zijn eruitgevallen en hier
werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon
'ongelukken' en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.
Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen
volwassene die zich er druk over maakte, laat staan een
lieveheersbeestje op je jas knoopte.
Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken
sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de
berg dat we de rem vergeten waren.
We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie
niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met
teleurstellingen.
Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde
tijd als wij en kregen dezelfde lessen. Zij deden soms een klas nog
een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden. De
meester had altijd gelijk.
We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als
je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet
at had je een beetje meer honger de rest van de dag.
Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!
Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!
Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie.
Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze
daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We
hebben moeten leren er mee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen
oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en
instaan voor de gevolgen.
Hoor jij ook daar bij? GEFELICITEERD! WIJ WAREN HELDEN!

Geboren na 1977? STRONTEIGENWIJS EN TOCH DOORLEZEN HE?
NU WEET JIJ, ZACHTEWATTENKIND, OOK WEER EENS WAT HELDEN ZIJN!

Mijn vriendin Djoeke Veeninga (programmamaker bij de VPRO, radio en televisie) met wie ik vroeger werkte aan het feministische radioprogramma Hoor Haar (VARA) stuurde me deze mail van een luisteraarster:

Geachte, ik zou bijna lieve radiomakers zeggen.
Hou vol, vecht voor goede programma's en voor je baan.
De regering moet zich realiseren wat goede, nu bestaande programma's, als De Ochtenden, O.V.T. en de andere, deze ochtend voor de radio genoemde programma's, doen aan emancipatie van luisteraars. Wat niet is gebeurd de afgelopen 20 jaar op de P.A.'s en andere opleidingen doen jullie!!
Mijn emancipatie is gesteund en mede gevormd door radioprogramma's uit de jaren '70.
Woensdagochtend Hanneke Groenteman en andere radiomakers hebben vrouwen en dus mensen goed voorgelicht en mede gevormd.
Een zender waar je nieuwe muziek, literatuur enz. kunt horen is belangrijker dan cijfers.
Een trouwe radioluisteraar

en hier worden Djoeke en ik heel trots van!

Zes december.
Zojuist schoot ik wakker en dacht aan vier jaar geleden.
Toen draaide de wereld en moest ik mijn ogen sluiten tegen het felle licht, ook wanneer de gordijnen dicht waren en er geen sprankje licht naar binnen kon komen.
Ik liep als een dronken matroos op zoek naar een niet bestaande reling om me aan vast te klampen, bij elke stap tolde ik alsof ik ieder moment kon omvallen.
Twee dagen later viel ik ook om en belandde op de afdeling neurologie van het AMC waar het drie maanden duurde voordat ik weer omhoog kroop. Het leven ebde langzaam maar gestaag weg uit me en net toen het strand volkomen verlaten leek spoelde het water weer terug, eerst langzaam met klopgolfjes, toen steeds sterker tot de stroom me naar het strand van Pattaya voerde.
Over een paar uur vlieg ik naar Bangkok, mijn koffer staat gepakt in het midden van de kamer, er zitten stroopwafels in en grote rode blikken, Spaanse turrones en amandelsnoepjes, viltstiften met zilveren glittertjes, knalgroene vetkrijtjes, rood tekenpapier, gele plastic schepjes en veertig petjes tegen de zon.

Van het AMC naar het Art Camp in Thailand, via de televisiestudio’s in Hilversum en de RAI waar ik afgelopen donderdag het eerste exemplaar van Twee Lege Stoelen overhandigde aan mijn bondgenoten, Paul Bekkers, de Aids ambassadeur en Mabel van Oranje.

Vier jaar geleden boog de psychiater zich over mijn bed en vroeg overdreven articulerend maar daardoor niet minder tevergeefs of ik wist waar ik was. Nu kan ik haar wel het juiste antwoord geven: ja, dokter Castillo, ik weet heel goed waar ik ben en nog beter waar ik naar toe ga: naar mijn kleine Thaise collega’s die ik hopjes zal geven, originele Haagse, de enige echte, en Kaletra zodat zij net als ik in de zee kunnen staan zonder ook maar een moment te wankelen.

Han Nefkens

Beste Hanneke Groenteman,

U schrijft dat kinderen tegenwoordig goed weten dat wat je ziet nog niet echt hoeft te zijn.
Op mij heeft het bericht dat Sinterklaas niet bestaat veel indruk gemaakt destijds.
Ik vond het wel een uitkomst want het idee dat iemand van alles van je wist en 's nachts inbrak vond ik geen prettig idee.
Ik stelde me vervolgens voor dat als mensen dan een jaar of 35 zijn ze bij een belangrijke meneer moesten komen. Die zou dan vertellen dat God niet bestaat.
Ik zie de wat bedremmelde gezichten uit mijn fantasie nog voor me. (zelf ben ik trouwens atheistisch opgevoed, dus ik hoefde niet)
Dat God en de Sint eigenlijk wel op elkaar lijken blijkt uit de volgende bijbeltekst die ik vandaag vond. Uit de Statenbijbel:
Openbaringen 20,12En ik zag de doden, klein en groot, staande voor God; en de boeken werden geopend; en een ander boek werd geopend, dat des levens is: en de doden werden geoordeeld uit hetgeen in de boeken geschreven was, naar hun werken.
Prettige Sinterklaasavond, en ik zie u graag nog eens terug bij de Panters!
vriendelijke groeten,
Anneke Klein

message van Françoise: tjonge jonge wat een smakeloze vertoning afgelopen zaterdag bij de vliegende panters.
Iedere dag plegen er 4 tot 5 mensen zelfmoord.
Ik denk dat er zaterdagavond heel wat mensen geschikt zijn gewesst over de beelden van levend galgje!
Mensen die direct of indirect met zelfdoding te maken hebben gehad: kinderen, partners, buren...
Van Hanneke, de panters én de VARA had ik iets meer styl en niveau verwacht!

naschrift: dit gaat over mijn 'optreden' bij Daar Vliegende Panters. In het kader van hun Gothic show (Late night in Hell) moest ik een woord raden in het spel galgje, toen ik niet raadde werd ik 'opgehangen'.
Ik heb het zelf niet gezien, maar ik heb met heel veel plezier meegedaan omdat ik de Panters zo leuk vind.
Het had ook niets met zelfdoding te maken, meer met doding.
hg

Mag ik hier even, in mijn eigen bloghoekje, en voor het te laat is, stellen dat de NIPKOW-schijf dit jaar echt moet gaan naar het Sinterklaas-journaal. Het is beslist het leukste, best bedachte, uitgevoerde, gepresenteerde en geregisseerde programma van de hele Nederlandse televisie. De intriges en de Pieten zijn fantastisch!

Het spreekt vanzelf dat Sinterklaas de MAN van het JAAR moet worden.
Niemand is liever, knapper, intelligenter en grappiger dan hij.
Of hij nou bij Paul de Leeuw of bij Jochem van Gelder te gast is, hij beheerst zijn positie onnavolgbaar.

door Karin van Elderen

.. het gesprek tussen Martin Simek en Mohammed Jabri, dat zaterdagavond live bijna op vechten uitliep (net niet), wordt a.s. zaterdag voortgezet. 11 december, Radio 1, 00.00 uur, Simek 's nachts. Er waren nog teveel misverstanden tussen beide heren, bleek naderhand, na de uitzending, die doorgesproken moesten worden.
Het eerste gesprek staat op Internet, de site van de RVU. Daar komt het tweede t.z.t. ook op.
Red de radio!

Mijn internetkennis Rob Korfage (woonachtig te Kazachstan) schrijft de volgende belangwekkende brief:

Hallo Hanneke,
blij dat je nog leeft! Ik begrijp dat je laarsjes bungelden bij de Vliegende Panters? Met jouw toestemming?
Wij zitten midden in de Kazakstaanse verkiezingen. Ik kan melden dat verkiezingen niet echt leven hier. De President zit al zestien jaar onwrikbaar in het zadel, en zal morgen waarschijnlijk nog eens 7 jaar mogen bijschrijven. Mijn vriend, Kazakh, is toch maar gaan stemmen, en koos de tegenkandidaat die er het leukste uitzag, maar het is een zinloze daad, eigenlijk.
Het is hier een verkapte dictatuur, met een geur van democratie.
Ik zou waarnemer zijn, maar de ambassade heeft dat afgeblazen. Ik had het graag van dichtbij willen bekijken. Ik zag op tv dat ze van die plastic stembussen hebben waar je doorheen kan kijken: bedrieglijke zoorzichtigheid.
Een van de presidents tegenstanders heeft twee weken terug 'zelfmoord'
gepleegd met drie kogels (!) uit zijn eigen pistool, mobiele telefoons vallen al twee dagen uit, de posters van de tegenkandidaten zijn a-4 terwijl de president torenhoog op elke straathoek ons toelacht, zijn dochter beheerst de media.
Over de relletjes bij Ramstor, de grootste supermarkt hier in Almaty, waarbij ook geschoten is, hoor ik niets op de BBC.
Ik heb de afgelopen maanden interessante discussies gevoerd met Kazakhs. Het meerendeel kiest voor de zittende president "want hij heeft zijn zakken gevuld', terwijl een nieuwe president komt met lege zakken, die gevuld moeten worden.

In vergelijking met dit alles is Nederland natuurlijk een paradijs, en zijn problemen rond de media erg klein. Neemt niet weg dat je de pluch-zitters in Nederland net zo, zij het kleinschaliger, regentenmentaliteit kan verwijten.

Ik lees op je website over heerlijke radio.
Ik mis de Nederlandse TV (wordt misschien deze maand opgelost met onze eigen schotel op het balkon). Ik zou graag met iedereen krachtig willen demonstreren tegen de onnodige afbraak van iets, dat veel mensen leuk, fijn, lekker vinden. Ik hoop dat er daadwerkelijk tegengas komt. En zo niet: er komen altijd weer verkiezingen, en dan kunnen deze regenten persoonlijk worden afgestraft.

Rob

Ellen Frima schrijft:
" Mocht U gisteravond naar de Vliegende Panters hebben gekeken, dan is U de geweldadige scene met Hanneke niet ontgaan. Ik dacht nog: "als haar kleinkinderen dit maar niet zien\". Oma aan de galg, oma in de kist met haar laarsjes on top of it.
En dat alleen omdat ze een woord niet kon raden in het spelletje Rad van Fortuin.
Ik heb er niet van kunnen slapen, lag te woelen in mijn bed.
Zachtjes huilde ik mij uiteindelijk in slaap.
Vanmorgen struinde ik linea recta naar mijn computer, zoals iedere ochtend.
De eerste website die ik open is deze, maar nu zonk de moed mij in de schoenen. Wat zou ik aantreffen?
Een wit beeld met zwarte rand? Daarin de tekst:" Hanneke Groenteman, een dappere vrouw is ons ontvallen. Wat een strop! Haar werd met haar geliefde omroep de nek omgedraaid. Nu heeft zij haar welverdiende rust gevonden en hoeft zij zich nergens meer druk om te maken".
Maar het tegendeel was waar, ik trof gelukkig nieuwe actualiteiten aan. Zij is er in ieder geval nog, kicking and alive. Dit keer was ik blij met het bedrog van en op de televisie.

nachrift: ikzelf was tijdens Daar Vliegen de Panters bij Vendetta (zie verslag hieronder). Toen ik thuis kwam en de televisie aanzette, zag ik mijn laarsjes bungelen. Ik wist niet dat het werd uitgezonden, jammer genoeg.
Ik denk dat zelfs mijn kleinkinderen van 4 weten dat alles wat je ziet nog niet echt waar is.
Sponge Bob bestaat niet echt, dat weten ze best.
Alleen Sinterklaas bestaat, hoezeer hij ook op opa lijkt.

Ik kan het nooit laten om iedereen op de hoogte te stellen als ik weer eens iets moois heb gezien of gelezen.
Dit keer gezien: Vendetta, door De Ploeg.
De Ploeg is een theatergezelschap dat bestaat uit de mannen van NUHR (Niet Uit Het Raam) en Titus Tiel Groenestege en Han Römer, met daarbij dit keer Najib Amhali, Lies Visschedijk, Genio de Groot en Marisa van Eyle.
Vendetta heet de voorstelling, De Godvader deel IV.
Het is een absurde hilarische klucht met veel mafia-moord- en doodslag, muziek, spitting goed gespeeld en getimed, een heerlijke avond die ook niet te lang duurt: van acht uur tot tien voor tien, zonder pauze! Dat is wat mij betreft al meteen een heleboel bonuspunten waard, geen pauze.
Hiervoor hadden ze geweldig veel succes met hun versie van Festen, met Piet Römer als de vader en Han Römer als de zoon, en verder NUHR en aanverwanten.
Willem van de Sande Bakhuyzen (pas overleden) had die voorstelling geregisseerd, zou dat nu ook weer doen, maar nu heeft Ko van den Bosch (v/h Alex d'Electrique) geadviseerd. De balletachtige precisie van bewegingen komt vast van hem af.
Ga Vendetta vooral zien als je lekker wilt lachen en bewonderen: ze komen tot ver in april overal in het land.

Kennen jullie Martin Simek, en dan vooral Simek 's nachts?
Dat is een prachtig radio-uur, van 12 tot 1 uur, Radio 1.
Elke week een gast een uur. Beetje muziek, als het moet, als het past.
Vannacht, het eerste uur van 4 december dus, hoorde ik Simek in gevecht met de Marokkaanse journalist (?) Mohammed Jabri. Wat hij precies schrijft en/of doet is mij niet duidelijk geworden, omdat het hele uur opging aan een heftig gevecht tussen Simek en deze Mohammed.
Die vond Simek een slechte interviewer, ijdel, ongezond nieuwsgierig naar zijn liefdesleven.
Simek vond hem een pedante betweter die hun beider tijd zat te verknoeien, niet wou communiceren. "Iek verveel mai miet jouw!" zei Simek zelfs.
Het was spannende radio, botsing van karakters, de brutale agressie van de Marokkaan knalde glashard op de intelligente nieuwsgierigheid van Simek.
Op Internet is de uitzending te beluisteren. 4 december, 00.00 uur, RAdio 1, RVU.
Mooie veelzeggende radio.
Red de radio!!!

mag ik iedereen weer even attenderen op de tv van Willemijn?
Waar ik (te) veel woorden voor nodig heb, slaat zij toe met een foto en een onderschrift.
Elke dag even bijtanken op haar site keeps the doctor away.

Ellen schrijft:

De Avonden van afgelopen vrijdagavond met o.a. Hanneke aan tafel had m.i. meer effect dan een acties van de VARA, de avond ervoor.
Toch kon ik mij wel voorstellen dat ze iets wilden doen en Paul de Leeuw kwam bij mij oprecht boos over. Achteraf kritiek geven op de manier waarop ze hun protest uitten is zo makkelijk. Ik vertrouw erop dat de intentie goed was. Maar de Avonden was beter. Zelf heb ik zo`n 20 keer moeten bellen eer ik er door kwam.In andere situaties zou ik daarvan balen. Nu dacht ik YES..... er wordt gereageerd op de uitzending, ze krijgen steun.
Vooral de zeer nuttige bijdrage van een 14-jarige was heel bijzonder omdat het een wel doordachte motivatie was. Alle zenders hebben al hun eigen signatuur.Iedereen was er even stil was. Niks geen doelgroep, niks geen grootbesteders. 747 AM wordt door jong en oud en alles wat daar tussen zit beluisterd.
Zelf ben ik continu actie aan het voeren binnen de Club van 100 en krijg daar van alle leeftijden reacties.
De club van 100 zendt ook uit op 747 en net 3 dus het gaat de 1136 leden ook aan!
Wat ik hiermee wil zeggen? Het zijn niet alleen de programmamakers die moeten protesteren, de kijkers en luisteraars kunnen dat even goed.

Verdomme Hanneke,waar gaat het heen met de cultuur in dit land?!!! Zojuist komt mj ter ore dat Medy van der Laan onze musea niet spannend genoeg vindt. Bah..voorwerpen in vitrines en schilderijen gewoon aan de muur! Te saai voor woorden gewoon. En nu heeft Medy een plannetje bedacht dat de museumdirecteuren hun musea moeten opleuken en wie het leukste plannetje bedenkt krijgt de meeste centjes van mevrouw van der Laan. De ministerraad vindt het een mooi plannetje.
Mag dit kabinet alstjeblieft heel erg snel weg? Ik wil gewoon goede programma's op radio en TV en een gewoon museum waar het stil is en schilderijen aan de múúr hangen en voorwerpen van waarde in vitrines. Ik wil geen virtuele speurtochten naar Vincent van Gogh en puzzelroutes naar werken uit de 21ste eeuw!
Halló! Hoort iemand mij?

En Lia:
En dan hoor ik in het journaal dat Harm Bruins Slot geen begrip heeft voor de acties van gisteravond en dat die acties slechts de kijker duperen... Hallo,als deze mijnheer namens mij wil spreken,laat hij mij dan eerst vragen wat mij als kijker nou echt dupeert, en ik kan hem nu alvast vertellen dat dat niet die acties zijn, maar eerder de reden voor die acties...


Astrid

Astrid schrijft:
Gedonder in Televisieland. Allemaal mooie, interessante programma's naar de vuilnisbak verwezen, zelfs de bekroonde. Doet er helemaal niets meer toe. En dan gaat straks Philip Freriks ook nog weg bij het Achtuur-Journaal en die wordt níet opgevolgd door Charles Groenhuijsen.
En radio luisteren wordt er ook al niet leuker op want ook daar moeten de interessante, mooie programma\'s wijken voor jeukerige liflafjes en commerciële muzakjes. Ik kan wel jánken!
De televisie uit, de radio uit. Wat blijft er dan nog over? Ik denk dat ik me maar helemaal terug trek en een boek ga schrijven. Ja sorry hoor, ik móet wel!

Vandaag was ik even op het congres van het AIDS-fonds, in het RAI-congrescentrum.
Daar werd, naast heel veel activiteiten, het boekje, Twee Lege Stoelen, gepresenteerd dat mijn vriend Han Nefkens schreef.
Het is een juweel van een boekje, een bundel van columns waarvan ik ook regelmatig enkele gepost heb.
Deze columns gaan over zijn eigen seropositiviteit en zijn bewogenheid over het onrecht dat híj al zeventien jaar peperdure medicijnen kan slikken, terwijl kinderen in arme landen eraan moeten sterven.
Hij zet zich in voor kinderen met AIDS in Thailand en doet dat door kunstenaars daar opdrachten te geven en de opbrengst van de verkoop te besteden aan medicijnen voor de kinderen.
Hij doet nog veel meer, maar daar is hij erg bescheiden over.
Een kroon op zijn werk - bijna letterlijk - was de presentatie van dit mooie boekje in aanwezigheid van prinses Mabel.
Zij heeft AIDS als "goed doel", zoals Laurentien analfabetisme heeft en Maximà vrouwen en achterstand (taal, economie).
Ik ben geen voorstander van een instituut als het koningshuis, maar eerlijk is eerlijk, de nieuwe dames doen het heel goed. Zakelijker dan de oude, beter dan de jongens.
Mabel gaf vanmiddag de presentatie van "Twee lege stoelen" een gouden randje.
Op de foto ziet u haar met Han Nefkens.



Het boek zal in de betere boekhandel te koop zijn voor € 12,50 en het is echt erg mooi.
En het helpt, u snapt, de opbrengst gaat naar......

Zo, nu heb ik een hele tijd naar mijn roezemoezende ex-collega's van Nederland 3, van de VARA gekeken.
Ze zitten opgewonden en bozig (maar toch gezellig) te giechelen op de barricades.
Als je zo thuis zit te kijken heeft het ook iets geëxalteerds, maar als ik erbij had kunnen zijn had ik vast ook zo opgewonden geroezemoesd.

Maar nu dwaal ik toch een beetje weg naar Nederland 1 (Moslima's), Talpa (Barend & Van Dorp), Radio 1 (Met het Oog op Morgen). Want jullie zitten geanimeerd actie te voeren en ik verveel me - solidair tot het bittere einde - een beetje dood.
Paul de Leeuw komt steeds langs met hetzelfde boze gemoed. Hij ziet er echt uit als een actievoerder, ongeschoren, geëmotioneerd, cynisch en hij leest de autocue als de beste...
Toen ik weer even wegzapte zag ik hem tegelijk bij RTVNH (regionale zender) op een gigagala-schnabbel, bij de Beau Monde, de verkiezing van de best geklede vrouw van 2005 presenterend.
Glad geschoren, piekfijn in het pak... Sylvana Simons werd het en Paul was heel erg blij.
En de hele Botox-brigade van Nederland juichte op zijn teken als boerinnen met kiespijn.
Het leek me een superprogramma voor Nederland A-nieuwe vorm.
Met als presentator Paul de Leeuw dan, dat wel natuurlijk.r

Voor wie geïnteresseerd is in de ins en outs van de boosheid bij de programmamakers: luister vrijdagochtend naar De Ochtenden, Radio 1, tussen 9 en 12. Net, het is nu donderdagavond, hoor ik het Felix Meurders bij De Leugen Regeert zeggen. Ik vond het een krachtig en ongebruikelijk statement dat hij maakte: wij hebben niets met deze plannen van de Raad van Bestuur, waardoor de publieke omroep gereduceerd wordt tot een soort Talpa en de omroepen een soort producenten van programma's die goed genoeg scoren om adverteerders te lokken. Nederland 3 wordt opgeheven, mooie programma's van de VPRO, VARA en NPS zullen niet meer gemaakt worden, het wordt één grote commerciële soep. De Leugen Regeert zendt nu beelden uit van de studio waar iedereen een beetje door elkaar loopt, aan de presentatietafel Paul Witteman, Kees Driehuis, Felix Meurders, Menno Bentveld. Je ziet de autocue, je hoort alleen maar geroezemoes.
Op Nederland 1 zwalkt Nelleke van der Krogt monter als altijd tussen kunst en kitsch; op Nederland 2 de zoveelste herhaling van Spangen. Die zitten er allemaal niet mee, dat soort programma's zullen heus wel gemaakt blijven worden. Als het maar kijkers oplevert en niks kost.

Waarschijnlijk kan niemand die op afstand zit van de publieke omroep nog een touw vastknopen aan wie wat bedreigt, wanneer dat gaat gebeuren, hoe dat gaat gebeuren en vooral: WAAROM?
De mensen die in het oog van de storm zitten, namelijk bij de omroepen zelf, lijken verlamd als konijnen door het lamplicht dat van alle kanten op ze gericht wordt. Bovendien is men met zoveel verschillende zaken bezig dat het moeilijk is om één vuist te maken.
Ik neem ze dat helemaal niet kwalijk, integendeel. Ik zit erbuiten, heb er geen werk meer, geen collega's, letterlijk geen plek, maar ik wed dat als ik er nog wel gewerkt had, ik ook niet had geweten hoe je hiertegen moet protesteren.
Maar nu, eindelijk, ziet het er naar uit dat men intern het gesol met de Publieke Omroep zat is.
Acties zijn in voorbereiding. En daar ben ik hardstikke blij mee. Ik ondersteun alle acties vanaf de noodgedwongen zijlijn.

Onder de medewerkers circuleert dit pamflet:

'WILDE PLANNEN VAN DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE PUBLIEKE OMROEP
VRAGEN OM EEN WILDE REACTIE' /b>

Na de aanval op de publieke omroep vanuit Den Haag, is het nu de Raad van Bestuur die de aanval opent op de programma's.
Zij hebben sinds vorige week een plan dat er in een paar weken doorheen gejaagd wordt en per 1 september 2006 zal ingaan.
Met niemand in Hilversum is overlegd, niemand wist er iets van.
In hun plan gaat het niet om de inhoud maar om het STER-geld.
Er wordt gekozen voor de commercie en niet voor de kwaliteit.
De omroepen hebben niets meer te vertellen, ze moeten leveren wat de Raad van Bestuur wil.
Dat betekent dat er over vier weken geen omroepen meer zijn, alleen nog leveranciers van programma's.
De programma's van elke omroep zijn niet meer herkenbaar terug te vinden op een net.
In hun uitzendschema per 1 september 2006 zijn veel informatieve programma's niet meer terug te vinden.
De Raad van Bestuur wil commerciële omroep spelen met overheidsgeld.
Als dit doorgaat moeten we vooral programma's maken die reclamegeld opleveren, programma's met afwijkende meningen zijn ongewenst.
Wij, medewerkers van publieke omroep, hebben schoon genoeg van de zoveelste aanslag op ons werk.

STOP DE AFBRAAK VAN DE PUBLIEKE OMROEP
STOP DEZE RAAD VAN BESTUUR '