Was ik de enige Nederlander die gisteravond niet aan de televisie geplakt zat om te zien hoe de beurzen open gingen (en de dijken dicht, weet u nog??)?
Ik had een moeizaam tot stand gekomen afspraak (beetje voor het werk, beetje boel voor de leuk) en dacht: Je kan toch ook op eigen kracht storten op 555?
Ik was zeker de enige sub-bekende Nederlander die niet in het telefoonpanel zat om de stroom Euro's op te vangen. Ik had net besloten helemaal niks meer te doen onder de noemer "bekende Nederlander" toen ze belden van Reinout Oerlemans uit.
Ik heb daar geen spijt van, al zijn het altijd wel opwindende bijeenkomsten, met zoveel BN-ers in een te warme ruimte.

Ik heb die hele Aziëavond lichtelijk gegeneerd (af en toe, als ik aan 555 dacht) zitten eten bij het splinternieuwe restaurant Fifteen, dat naar concept van Jamie Oliver sinds kort in Amsterdam is begonnen.
Dat concept is, kort gezegd: een goed restaurant, dat streeft naar topkwaliteit op alle fronten, waar elk jaar een aantal jongeren tot kok wordt opgeleid.
Jongens en meiden die .. hoe zeg je dat correct...buiten de maatschappelijke boot gevallen waren, of die niet helemaal vlekkeloos op de maatschappelijke rails rolden, of bij wie de afstand tot de arbeidsmarkt onoverbrugbaar leek, of welke verhullende kwalificaties je er ook op plakt...KANSARME jongeren dus.
Die inmiddels de kans van hun leven hebben en hopenlijk ook pakken. Onder strakke leiding in een modieus toprestaurant door een topkok in het vak worden opgeleid...
Enfin, u heeft het misschien wel gezien in de leuke docusoap bij SBS6.
Het was er leuk. Het is er mooi, groot, het eten is zeer zeer verantwoord/biologisch/interessant.
Het ligt in het havengebied, in een oud industrieel gebouw, aan het IJ.
Er kunnen honderden mensen in, en toch moet je maanden tevoren reserveren.
Dat komt omdat er een snob-lucht aan hangt, gaat wel over.

Het is nog erg kakelvers, dat voel je.
Iedereen is gedrild in het nieuwe concept, dus er worden veel (te) lange uitleggen aan tafel gegeven, er wordt koortsachtig goed bediend (komt wel los), het eten is 1000% verantwoord, bijna calvinistisch.
Er is maar één menu, waar ik kriegel van word. Ik kies graag (meestal het verkeerde).

Maar als deze lange herfst overgaat in een lange zomer, is Fifteen The Place to Be geworden, en zullen de komende jaren tientallen kansrijke topkokjes de poorten daar verlaten.
En kunnen we gewoon wanneer we willen even langswippen om er een pastaatje te eten, of een stukje vlees dat gisteren nog in een biologisch verantwoorde wei huppelde... Of natuurlijk een vegetarische kiesj.

Ik wens de FIFTEEN-brigade veel succes.