Marlou schrijft me:

Tja, dat is wel een beetje dubbel. In je posting over Ali B. erger je je aan de term knuffel allochtoon. Om vervolgens in je stukje over de VPRO documentaire over witte scholen zélf de allochtonen dood te knuffelen. Ik denk dat je beeld van allochtonen wat al te romantisch is (wat de man van Sunny ook al opmerkte tegen Sunny trouwens).

Dit zijn 2e of 3e generatie kinderen. Het zijn Nederlanders! Hun ouders zijn Nederlanders! Ze zijn net als de witte kindjes vanaf hun geboorte blootgesteld geweest aan grijze wolkenluchten, de HEMA, sinterklaas, boerenkool en Sesamstraat. Denk je nu dat die kindjes na 50 jaar in Nederland in het kringgesprek een Verhaal uit de 1001 Nacht gaan vertellen?

Het verschil is wel dat er onder andere bij hun thuis nauwelijks Nederlands wordt gesproken (door hun 2e generatie ouders) en ze dus met een fikse taalachterstand op de kleuterschool komen. Zelfs al hadden ze prachtige verhalen te vertellen - of hun ouders, dan zouden we ze niet eens kunnen verstaan.

Het is een moeilijke kwestie, de schoolkeuze - en zeker een stuk ingewikkelder dan 30 jaar geleden. Met het romantiseren van de 'kleurrijkheid' van een zwarte school maak je nog niet de beste keuze voor de basisvorming van je kind. Of werd jij blij van het beeld van de jongste zoon van die Volkskrantredacteur, die als ENIG wit jongetje in de klas zat? Ik niet!

Je hebt wel gelijk met je observatie dat je een zwarte school eigenlijks nauwelijks zwart kan noemen. "Gekleurd", zou misschien beter zijn!
Alhoewel dat weer de associatie oproept van 'gezellig, kleurrijk, afwisselend, niet saai'.
Typeringen die volgens mij aan alle mensen kunnen worden toegeschreven en niet alleen aan niet-blanken.

Groetjes
Marlou