Het is nu maandagochtend 24 januari, tien over half elf.
Ik klik www.auschwitz.nll aan.
De server is overbezet.
Ik ga naar Westerbork.nl.
Daar zie ik een jonge vrouw achter een katheder staan.
Ze leest zacht, bijna monotoon.
Bernard de Rooy, 65 jaar.
Bertha de Rooy, 5 jaar.
Helena van Rooyen, 39 jaar.
Jacob van Rooyen, 10 jaar.
Juda van Rooyen, 49 jaar.
Lea van Rooyen, 21 jaar.
Marianne van Rooyen, 46 jaar.
Marie van Rooyen, 66 jaar.

Het gaat maar door.
Vanaf 22 januari 18.30 uur worden onafgebroken 102.000 namen/leeftijden gelezen van joden en Sinti en Roma die zijn vermoord in de vernietigingskampen.
Een bijzondere herdenking omdat het op 27 januari 60 jaar geleden is dat het vernietigingskamp Auschwitz werd bevrijd.
Die dag 'staat' voor de moord op 6 miljoen joden. Onder hen 102.000 uit Nederland, evenals 215 Sinti en Roma.
Het begon in de Hollandse Schouwburg, gaat op dit moment door in het Verzetsmuseum in Amsterdam, om voortgezet te worden in Westerbork.
Ella Roos, 19 jaar.
Ella Margaretha Roos, 21 jaar.
Esther Roos, 16 jaar.
Freddy Roos, 24 jaar.
Hertog Roos, 68 jaar.
Hartog Roos, 10 jaar.
Ik ken Rozen die familie hebben verloren in de oorlog. Jacob Roos? Jacques Roos? Joachim Roos?
Het gaat maar door.
Dagen en nachten. Onafgebroken.

En dan.. Roosje Rooselaar, 3 jaar.
Die naam blijft rondzingen in mijn hoofd.
Zo'n klein meisje van 3. Roosje Rooselaar, zo'n naam vol belofte.

Je kan erbij zijn.
Je kan op Internet kijken.
Je kan meeleven.
Je leeft!