...op welk moment van de dag of nacht ik ook inlog bij www.auschwitz.nl, altijd zijn er de aangedane maar beheerste stemmen van mensen, mannen, vrouwen, meisjes, jongens, die onafgebroken namen lezen... Ilse Hirsch-Kahn, 21 jaar... Thomas Leopold Hirschberg, 5 jaar... Emma Hirschberg-Katzenberg, 71 jaar, Stephan Israel Hirschberger, 51 jaar... Blondina Hirschel, 22 jaar... Flora Hirschel 74 jaar...Saul Hirschel, 19 jaar... Sara Hirschel-Levinson, 82 jaar.... Helga Hirschfeld, 11 jaar... Selly Hirschfeld, 16 jaar... Werner Ernst Hirschfeld, 24 jaar... Willy Hirschfeld, 55 jaar...

Het is een mantra die maar doorgaat. En die niet went. En waar ik deze dagen misschien wel steeds op terugkom, omdat, dwars door alles wat ik doe heen, die namen klinken. Ook als ik ze niet letterlijk hoor.

Mijn pleegbroer Kees van Starkenburg, die me net belde, mijn oudste broer uit mijn onderduikgezin, belde op. Han, zei hij, het is ernstig met me, zegt de dokter. Maandag hoor ik meer.
Mijn hart klopt in mijn keel.
De namen gaan door.
En met Kees is het ernstig.
Ik voel me beter dan ooit, zegt hij. Sterk, gezond, vitaal..
Anderhalf jaar geleden werd Kees getroffen door de bliksem, in Zuid-Afrika, bij het vissen.
Van achteren waren zijn hoedje, zijn jasje, zijn schoenen verbrand.
Hij had alleen letsel aan zijn been, zenuwen geraakt.
Operaties, hij loopt nog steeds slecht, maar is dankbaar dat hij nog leeft.
"Er zat een engel op mijn schouder," zei hij toen.
Ik hoop zo dat die engel is blijven zitten en niet is weggevlogen, omdat hij zijn werk had gedaan!




Vanmiddag had ik bezoek van drie geweldig leuke moslima-zusjes, Jihad, Esma en Hajar. Prachtige, slimme, vrolijke, brutale, hartelijke meiden.
Ze waren bij me omdat ik een stuk had geschreven in Het Parool waarin ik schreef dat ik eigenlijk, midden in die multi-ethnische stad, alleen maar omga (werk, vriendschappen, liefdes.) met witte mensen, van hetzelfde soort als ik.
Met soort bedoel ik opleiding, inkomen, opvattingen, beroep.
En zonder nou heel politiek correct of kwasi beschaamd te gaan doen hierover, is het toch een gegeven waar ik ineens over ging nadenken.
En toen belde een programmamaker van de lokale zender AT5, of hij met die drie zusjes Alariachi, Marokkaanse meiden, mocht komen om een proefprogramma op te nemen.
Zij hadden mij veel te vragen en ik hun natuurlijk ook.
Het werd een topmiddag. Of het een topprogramma is... ik heb mijn twijfels.
Maar bij de muntthee en Marokkaanse koekjes (hadden zij meegebracht) en de espresso en appeltaart (had ik te bieden) raakten we niet uitgekletst, uitgelachen en uitgediscussieerd.



En door het huis klonken aldoor die namen die namen die namen.

Ruben van der Hoek, 61 jaar.... Rudolf van der Hoek, 17 jaar.... Salomon van der Hoek, 77 jaar.... Salomon van der Hoek, 7 jaar...

Bij elke naam flitst een leven door je hoofd. En een moord. 102.000 x.
Wat waren er veel joden.
En wat zal het ongelooflijk leeg geweest zijn, toen ze weg waren.

Gerrit Hofman, 3 jaar.... Gerdina Hofman, 10 maanden... Henriëtte Hofman, 38 jaar... Jacob Hofman, 55 jaar...Carl Hollander 70 jaar...Frieda Holländer, 44 jaar... Harry Hirsch Holstein, 17 jaar... Willem de Hoop, 33 jaar...