Voor wie het interesseert: er komt een kleine Ischa-hype aan.
Maandag 14 februari is het 10 jaar geleden (tien jaar alweer???? ja, tien jaar alweer!!!) dat Ischa, op zijn 52-ste verjaardag, stierf aan een hartaanval.



Maandagavond wordt de documentaire "Ik hou van mij" bij de VPRO (Nederland 3) uitgezonden.
En diezelfde avond wordt het boek ISCHA, verhalen van verwanten, vrienden, vrouwen gepresenteerd. Dat is geschreven door Gijs Groenteman (ja, familie) en ik heb er niet meer van gelezen dan de voorpublicatie, deze week, in VARA TV Magazine, en die maakte mij prettig nieuwsgierig.

Maar als je hoopt die grillige, ongrijpbare, ondoorgrondelijke en briljante Ischa weer even terug te zien door de documentaire, kom je van een ijskoude kermis thuis: de film bevredigt niet/nauwelijks: Ischa probeert er vanuit het hiernamaals wel doorheen te piepen, maar de maker Kees de Groot van Embden zit er met erg veel namaak-psychiatrische rimram en artistieke verzinsels hinderlijk tussen.
Veel te VPRO, en dat bedoel ik niet als aanbeveling in dit geval.

Misschien is Ischa door menigeen al vergeten, misschien heeft menig jong mens geen idee wat zij/hij zich bij Ischa Meijer moet voorstellen, maar ik (en velen met mij, zoals het cliché luidt) mis zijn media-aanwezigheid nog bijna dagelijks.
Ik doe een hartstochtelijke oproep aan de mannetjes en vrouwtjes van de radio en de televisie om heel veel Ischa's te herhalen, al is het midden in de nacht. We nemen het wel op en bekijken het op ons schikkende tijdstippen. Want zoals hij was er geeneen en die is er ook niet gekomen, tot op heden.



En Connie Palmen gaat Zomergasten presenteren.
Arnon Grunberg en Connie Palmen als tv-presentatoren. Bij de VPRO natuurlijk.
Net zo erg als televisiepresentatoren die boekjes gaan schrijven.