...of zoiets.
Dat is een prijs voor de slechtste roman van het afgelopen jaar.
Eén van de initiatiefnemers is de schrijver Adriaan Jaeggi, o.a. columnist van de Volkskrant. Leuke jolige man, maar dit vond ik een onaangenaam idee. Ik was gevraagd om in de jury te zitten. Het idee!
Ten eerste vind ik het heel naar om iets alleen maar te beoordelen op een gebrek aan kwaliteit. Ik word somber van teveel negatieve energie, wat heb je eraan? En dan: wie ben ik dat ik me deze arrogantie kan permitteren; wie is de genomineerde dat hij/zij dat verdient; wat stellen de opstellers van die longlist zelf eigenlijk voor, enzovoorts en zoverder.
Daarbij komt dat je dus je kostelijke tijd moet verdoen aan iets wat je al in de categorie "slechte literatuur" hebt geplaatst. Ik heb mijn handen vol aan goede literatuur, waar ik ook al geen tijd voor heb.
Ik heb dus nee gezegd (gelukkig hebben een paar keldergeleerden als Jeroen Vullings en Michael Zeeman ja gezegd en een snijdende verantwoording van de longlist geschreven).

Vanavond kreeg ik een mail van Kluun, ook schrijver. Niet genomineerd, good for him!
Hij ergerde zich ook aan die Gouden Doerian en attendeerde mij erop. En toen werd ik ook wakker. Ik had er natuurlijk zelf eerder over moeten mopperen, toen ik gevraagd werd namelijk. Maar goed.
Mijn klomp brak helemaal toen ik las dat de door mij bewonderde schrijver Walter van den Berg met zijn debuut De Hondenkoning genomineerd is!
Nou is dat toevallig echt een heel mooi boek, ik wou dat ik zo kon schrijven en ik hoop dat Walter hard aan een nieuwe roman werkt.
Waarmee ik dat hele initiatief van die Doerian op de grond spuug, mijn hak erop zet en heel hard draai. Hij wordt uitgereikt op de avond van het Boekenbal, op het morsige Bal der Geweigerden in Paradiso, een beetje een non-bal voor non-genodigden.
Lees liever Geert Mak: Gedoemd tot kwetsbaarheid.
Daar schiet je meer mee op! Daar kunnen we de winter mee door, die Doerian kan door de plee.