Waarom ben ik daar zelf nou niet op gekomen?
Had ik nooit meer hoeven werken, was ik multi multi geworden!
Big Brother - Das Dorf.
Niet meer een bordkartonnen huis-met-tuintje in Almere, maar een Dorf in de buurt van Keulen. 25.000 vierkante meter, met een marktplein, een café en een sporthalletje. Honderd camera's, zestig microfoons, vijftien kandidaten en geen einde.
Is dat een nachtmerrie of niet?
Een soort Truman-show maar dan echt.
GTST maar dan niet gespeeld.

De bewoners kunnen geld verdienen, maximaal 1 miljoen euro per jaar. Dat geld blijft op de bordkartonnen bankrekening staan. Als je wordt weggestemd, krijg je mee wat je op je rekening hebt staan, als je vrijwillig weg gaat ben je alles kwijt. En als je zwanger wordt moet je er ook uit. Zonder cent neem ik aan, dan ben je helemaal ver van huis.
Er moet natuurlijk gewerkt worden, het boeltje moet draaien tenslotte.

Er zijn sociale klassen: rijken, armen en normalen. Je kan opklimmen, je kan zakken, het is net het leven. Rijken leven rijk en zijn de baas, dus wie wil dat niet worden?
26000 kandidaten hadden zich gemeld om mee te mogen doen, vijftien "gelukkigen" zijn sinds kort elke dag op de Duitse (commerciële) televisie te volgen.
Big Brother for ever, wie had dat gedacht?
George Orwell.
Toen heette het nog 1984.