Zoals ik al schreef was ik bij de dramatische première van Norma, van de Nederlandse Opera, waarbij Nelly Miriciouiou, één van de grote sopranen van deze tijd, door een infectie aan haar stembanden nauwelijks kon zingen en na de pauze het zangstokje moest overgeven aan haar vervangster.
Het was puur drama, opera in opera in opera.



Een deel van het publiek, de F-side van de opera zullen we maar zeggen, vond het nodig om ondanks het verdriet dat bij het slotapplaus van het podium sopte, toch hard Boe te roepen.
Nelly Miriciouiou (Brits/Roemeens) schreef zaterdag in de NRC het Dagboek.
Een echt opera-dagboek, met emoties, liefdesbetuigingen aan Nederland, aan de collega’s, aan wat niet al. En het Grote Verdriet om de Stem die het liet afweten wordt ook in extenso beschreven. En de verbijstering om de hardvochtige reactie van het publiek.
Dat trouwens ook Boe-de vanwege de regie, die te modern was voor de Lords van de Opera.

Het hele dagboek hieronder.