Het was weer even zo'n Standpunt.nl-onderwerp (of B & W, ik geef het toe): mogen medicijnen zomaar door een virtuele dokter aan onbekende patienten worden voorgeschreven? Dokter online.
Het lijkt mij onhaalbaar om aan die ontwikkeling een waterdicht halt toe te roepen: ik heb wel eens een medicament (natuurlijk om te vermageren....) besteld via Internet wat je in Nederland bij geen apotheek, en geen haan die ernaar kraaide. Geen gram afgevallen overigens. Gevaarlijk, inderdaad, maar eigen schuld, dikke bult, we zijn allemaal domme grote mensen.
De keerzijde van die medaille is het bericht dat ik vandaag in de krant las, dat het online afsprakensysteem in het Almeerse Flevoziekenhuis zo geweldig werkt.
Patiënten kunnen online afspraken maken/verzetten, met de afspraakbevestiging kunnen folders en invullijsten worden meegestuurd en na vijf maanden is de proef in vier poliklinieken zo geslaagd te noemen, dat het ziekenhuis in alle poliklinieken het online systeem gaat doorvoeren.
Mijn tandarts is al een beetje online: de computer speelt een grote rol in de praktijk , afspraakbevestsigingen in de e-mail, e-mails worden prompt beantwoord. Ik geloof niet dat je je afspraken al zelf kan invoeren, maar dat komt vast ook.
Gisteren was ik bij mijn huisarts, die al een beetje moet braken bij het woord computer.
Je moet bellen, lang wachten, hij schrijft priegelregels op grote kaarten en stopt die in hangmappen.
Het systeem werkt, hij en zijn assistentes zijn mij zeer dierbaar, maar het zou efficiënter kunnen, allemaal.
Maar ach, een betere huisarts kan ik me niet wensen, dus laat hem maar lekker priegelen.