message: beste Hanneke

aangezien ik mij altijd maar meld als ik het NIET met je eens ben en ik deze dagen even helemaal overvloei van paasgevoelens, hierbij mijn bijval aan jouw stukje 'dáág D66, dáág".
Ik pinkte een traan weg bij jouw oprechte boosheid over dat plotselinge potje met sticker: 'noodgevallen' .
Hanneke, ik deel deze boosheid hartgrondig met je.
Mevrouw B. Chique dame, mooie vrouw. 94 jaar. Ik ben bij haar op bezoek in laten we zeggen 'huize Avondrood' .
Het maakt niet uit, ze zijn allemaal hetzelfde, die huizen, met allemaal dezelfde deprimerende namen. Het is duidelijk vanaf de ingang: 'hier doen we er alles aan opdat jij wel dood wílt gaan.'
Goed, mevrouw B.
Een grote boodschap dient zich aan.
Het is al bere-genant om daarvoor iemand te moeten roepen.
Ze drukt op een belletje en doet in het begin een beetje omzichtig wat er aan de hand is. Zou ik ook doen als de dominee op bezoek was en ik had nog een beetje zelfrespect in mn donder. '
Nou dat zelfrespect wordt er wel uitgeslagen!
Het personeel was onvindbaar. Te weinig. Te veel werk.
De boodschap liet zich er niet door verhinderen. Nee, ik mocht haar niet helpen. Uiteindelijk ouderwets gaan schreeuwen, met zn tweeën zúúúúster. Zodat echt helemaal geen intimiteit meer overblijft. Enfin, uiteindelijk vroeg mevrouw B, inmiddels innerlijk gekrompen tot een smurf, of ik haar dan toch maar wilde helpen. '
Halverwege de gang een zucht en een gekweld: 'laat u maar, het hoeft al niet meer.'
We hebben allebei maar een potje zitten grienen.
En dan nu een miljard (godallemachtig er zijn dagen dat ik het niet in m'n portemonnaie heb zitten) om Boris aan het pluche te slijmen, met JP en al die anderen er bij. Gadver.
Ik wens ze een enórme grote boodschap toe. En geen zuster in honderd jaar.

vrolijk pasen
Sybrand