Weten jullie wat het was?
Ik was in PARIJS!
Daarom heb ik even niks van me laten horen.
Ik had huizengeruild met een klein gezin in het 13e arrondissement en wat ons betreft was het SUPER.
Met gesloten beurzen in andermans keurige flatje zitten, met alles d'r op en d'r an, in een rustige woonbuurt, in die fantastische stad, ik heb nog nooit zo van Parijs genoten als ditmaal.
Helaas kon ik er niet webloggen, al was het maar omdat het toetsenbord in Frankrijk door elkaar gehusseld zit, zodat ik, blind en tienvingerig kunnende typen in Nederland, ineens moeizaam met 1 vinger moest e-mailen. Nou, dat logt niet lekker.
O ja, waarom ik zo éprise was van Parijs ineens?
Omdat ze daar geen korte metten hebben gemaakt met het verleden.
Omdat je daar de stad nog ziet zoals hij 100, 50, 30, 10 en 1 jaar geleden ook was.
Ik bedoel: met lekkere kleine winkels (in plaats van Amsterdam, dat ongeveer helemaal ver"Albertheijniseerd" is ten koste van de kleine winkelier).
Denk aan de bakkers, de charcuterieën, de patisserieën, de kaaswinkels, de wijnwinkels.
Met overal lekker eten.
Miljoenen terrassen.
Mooi straatmeubilair. Denk aan de lantarens, de metro-ingangen, de peperbussen, de paaltjes...
Schitterende voorjaarsbloemperken, seringenbomen, overal en zó smaakvol.
Met een perfect openbaar vervoer, makkelijker en goedkoper dan in Nederland.
Met brandschone straten.
Een hele buurt met stoffenwinkels, waar je er in Amsterdam misschien, met moeite 2 of 3 vindt.
Overal kleine wol- en borduurwinkeltjes. Niet dat ik brei of borduur, maar ze roepen toch wellust en vredigheid op.
De Parijzenaars zijn vriendelijk geworden (ja, echt!), ze vinden het bijvoorbeeld geen punt als je op hun terras jouw croissant opeet. Kom daar op een Nederlands terras eens om.
Beetje duurder dan Nederland, maar de prijs/kwaliteitverhouding is o.k.
En dan... dat heerlijke Frans... Jammer dat ze er ook de films mee nasynchroniseren, al draaien ze ook veel originele versies.
Minpuntje: de televisie is dramatisch slecht. Al zagen we op 30 april wel een paar uur durende documentaire over de geschiedenis van de Socialistische Partij, met ongelooflijke archiefbeelden.
Zaterdagavond, prime time!!!
We hebben fantastische tentoonstellingen gezien van de Japanse modekoning Yamamoto, van Matisse, van Sartre.
En Herman van Veen trad met een ondoorgrondelijk theaterprogramma ook nog op!
Dan kan zo'n week echt niet meer stuk.

PS: De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de Parijse familie die in mijn huis vertoefde, even lyrisch was, getuige hun verslag, over Amsterdam, Nederland, de Nederlanders en mijn huis