Op gevaar af teveel aandacht te besteden aan een onbeduidende partij (waar ik eigenlijk nooit zo’n hekel aan had, nette mensen, dacht ik altijd, die het verschil nooit zullen maken), moet ik toch even een kanttekening plaatsen bij een interview dat Harry de Winter had in Wintertijd met Boris Dittrich.
Dat Wintertijd zat vroeger bij RTL5 en ging puur over de muziekkeuzes van de gast. Het was een aardig programma en het klopte in zijn soort.
Dat wil zeggen: Harry de Winter is een oudere jongere die gek is van oudere jongerenmuziek, hij weet hoe hij om moet gaan met commercie, dus dat RAF het programma sponsorde en bergen cadeautjes inleverde aan het eind was niet storend. Dat er reclame tussen zat ook niet, je zit niet voor niks bij een commerciële omroep. En soms waren de muziekfragmenten aardig, al mochten ze niks kosten en al zag je dat er ook wel aan af.
(Ik heb zelf een keer geïnterviewd mogen worden in dat programma en toen bleek dat mijn muziekkeuze te dure fragmenten zou genereren, dus dat ik mijn keuze drastisch moest aanpassen aan de betaalbare (= gratis?) fragmenten).
Maar goed, nu is Harry verbannen van RTL5 (te lage kijkcijfers?) en vond onderdak bij de AVRO.
Het mocht niet meer over muziek alleen gaan van de AVRO, maar over kunst in het algemeen.
Anders vonden ze geen stiekeme sluiksponsors natuurlijk. En geld mocht het de AVRO niet kosten.

Ik zie net een gesprek (herhaling) met Boris Dittrich (wie? O ja, die), over kunsten en nog wat (beetje wauwelen over politiek).
In het Lloyd Hotel, nieuwe yuppenzaak in Amsterdam.
En ja hoor, de locatie wordt uitgebreid aangeprezen, de kijkersvraag (geheimzinnig onderdeel dat alle AVRO-kunstprogramma’s onderbreekt tegenwoordig; slimme manier om je adressenbestand te vullen en dat weer door te verkopen...) wordt beloond met een weekeind Lloyd Hotel en het gesprek gaat af en toe ook over het Lloyd Hotel.
Waarschijnlijk kost dit programma de AVRO geen cent, het zou me niet verbazen als Harry de Winter geld toegeeft om zijn hobby uitgezonden te krijgen.
Je ziet Harry diep bukken en kronkelen om in het gewenste formatje van dit programma te passen.
Hij doet zichzelf hiermee tekort.
De kijkersvraag van dit stukje: Harry, waarom in godsnaam?

Tot slot: Boris Dittrich zegt dat zijn jeugddtrauma zijn voornaam is, niemand heette Boris behalve de stripheld Boris Boef.
Grappig dat die naam hem nu zo perfect past.
Flauw, maar hij legde de bal zelf voor het doel.