sybrand stuurde me, naar aanleiding van mijn "dodenhoek", de volgende message:

al eerder vielen uit de boom des levens: Mahmoud Asgari en Ayaz Marhoni. 16 en 18 jaar oud.
Wel heel erg jong voor hun levenslustige imborst.
De jongens hielden van elkaar en -o foei- deden het ook nog met elkaar.
Een mulla zag het, want het was Iran. Of waarschijnlijk vier mulla's ( zoals ooit een imam hier geruststellend als voorwaarde meldde); ze stoven er op hun kameel vandoor, galmde de love that has no name in het rond.
En de twee jongens werden verhangen.
Liefde zonder naam hoeft er ook niet te wezen, immers.
En zo belandden ze beiden naast mijn kopje thee en zacht gekookt eitje, wat wel wat vervelend was.

je kan je stem laten horen door op de volgende site te tekenen.