Dit was nou weer eens een Zomergast die van mij vijf avonden achter elkaar had mogen doorvertellen en zijn favoriete fragmenten had mogen laten zien. Beginnen met Sponge Bob, via adembenemende onbegrijpelijkheden uit de fysica en eindigen met een Balinese dans, het kon niet mooier.
Connie Palmen was helemaal op haar kracht gekomen, Robert Dijkgraaf, natuurwetenschapper van Nobelkwaliteit, was een oase van leuk en slim en innemend in de woestijn van domheid die ons doorgaans wordt voorgeschoteld.
Er zouden toch veel meer wetenschappers (-sters) met charisma en communicatieve gaven op dit prachtige medium moeten verschijnen. Ik herinner me nog zo’n topzomergast van vorig jaar: Thijs Goldschmidt.

Dit weer zo’n avond die ik wil bewaren en herzien, omdat veel me boven de pet ging, maar me wel aanzet moeite te doen om in de buurt van begrijpen te komen.

Terzijde: misschien zijn er ook wel vrouwen in Robert Dijkgraafs keuzepakket te vinden, als hij meer dan drie uur heeft, want die kwamen er vanavond helemaal niet in voor.