Het gaat er niet over of minister Donner wel of niet in functie was toen politie en justitie zeer bedenkelijke en onvergeeflijke fouten maakten.
Het gaat er niet om of hij zich, geholpen door de fracties van de regeringspartijen, handig uit de penibele situatie heeft gered die is ontstaan na de onthullingen over de gang van zaken rond de moord op Nienke Kleis (door Frits Barend Nienke K. genoemd!).
Het gaat er niet om dat hij commissies en onderzoeken belooft.
Het gaat erom of hij schaamte kent.
Of je merkt dat hij zich dood schaamt om de hoogst verantwoordelijke te zijn voor zo een slecht functionerend politie- en justitie-apparaat.
En één van de manieren om kenbaar te maken dat je je schaamt, is je terugtrekken uit de openbaarheid en in stilte de wonden te likken die geslagen zijn in de betrouwbaarheid en de geloofwaardigheid van politie en justitie.
Misschien hoeft hij dat formeel niet te doen, maar het zou gewetensvol zijn.
Onder jouw, nee, zijn verantwoordelijkheid.

overigens, diezelfde gedachte had ik ook bij de hoogste man van het openbaar ministerie, de voorzitter van de procureurs generaal, de heer Harm Brouwer. Die de ene dag glashard zit te liegen bij NOVA dat er geen bewijs is achtergehouden en de volgende dag op deftige toon moet toegeven dat er wel degelijk fouten zijn gemaakt.
Dat zo'n man nog naar z'n werk durft!
Schaamteloos.