Hopeloos achter alles aan sukkelend heb ik nu pas Wende Snijders in het theater zien optreden.
Iedereen heeft haar loftrompet al gezongen, ze heeft al prestigieuze prijzen gewonnen (Edison, BAT-prijs), laaiend enthousiaste recensies gehad en de zalen zitten bomvol als ze optreedt.
Maar ondanks dat ik een fanatiek liefhebster ben van het franse chanson (of misschien juist daarom) had haar nog niet in levende lijve gezien.
Nou, mensen, het was SENSATIONEEL.
Ik ben altijd huiverig voor vertolkingen van chansons van Jacques Brel, Edith Piaf, Yves Montand, zeker als een jonge Nederlandse zangeres het doet, maar mijn vrees was volledig ongegrond.
Ik heb een grote bijzondere STER gezien, in de Kleine Komedie in Amsterdam.
Begeleid door een fantastisch ensemble, in een programma (anderhalf uur aan één stuk) dat, geregisseerd door Ruut Weissman, als een positieve tsunami over je heen rolt.
En waar je alleen maar energieker, verliefder, geïnspireerder uitkomt dan je erin ging.
Ik wil maar zeggen: als je van goede vrouwen, prachtige stemmen, traditie en vernieuwing, lekkere energie houdt, google naar Wende Snijders en kijk of ze in je buurt komt optreden.
Trouwens, er is een cd, en er komt een DVD volgende week.
Maar laat je eerst live infecteren.