Wat een dag, 2 november 2005.
Ik heb tot 11 uur vanavond geen radio en/of televisie gehoord.
Maar in de auto, zoals het hoort, werd ik helemaal bijgepraat door Met het oog op morgen.
De hele dag is er op alle niveaus lucht verplaatst over vrijheid van meningsuiting, veranderend klimaat in Nederland, haatzaaien en moslimfundamentalisten.
Iedereen haalde zijn gelijk en ik raakte, ook na het zien van de herhaling van Barend & Van Dorp, alleen onder de indruk van Ahmed Aboutaleb, de wethouder in Amsterdam. Hij zaait hoop in plaats van angst. En daar moeten we het echt van hebben.
Maar dat mag helemaal niet van Ayaan Hirsi Ali en Theodor Holman c.s. Die doen niets anders dan ten strijde trekken tegen Job Cohen en Aboutaleb, die ze verdenken van verkiezingspraatjes en showgedrag, als die zeggen dat we hoop moeten koesteren in plaats van angst.
En de uitdrukking “de boel bij elkaar houden” wordt door hen ongeveer bestempeld als “fout in de oorlog” (dat zijn mijn woorden).
Het zal pas goed gaan met dit land, en met Theodor Holman, als hij weer gaat zeurschrijven over meisjes die hij zo hopeloos graag wil hebben maar niet kan krijgen.
Dát zijn nog eens troostrijke problemen!

PS: even vond ik het opwekkend dat de onderwereld zichzelf uitroeit (met hulp van huurmoordenaars).
Toch is het eng, die onderwereld die schietend de kop opsteekt in de bovenwereld.
De gewetenlozen die met hun zwarte geld de witte wereld bezitten, in de vorm van vastgoed en horeca-ondernemingen. Hingst, Mieremet, Houtman. Leeft Cor van Houts eigenlijk nog?