Rare discussies druisen door de herfst dezer dagen.
We vliegen even terug in de tijd.
Een jaartje of dertig geleden. Toen werd de abortuskliniek Bloemenhove bezet om vrije (gelegaliseerde) abortus af te dwingen. Dat is uiteindelijk gelukt, we hebben een nette legale abortuspraktijk in dit land. Geen klachten.
Maar ineens laaien de antigeluiden weer op.
Er moet minstens 5 dagen extra worden nagedacht door vrouwen die abortus willen, er moet duidelijk gewezen worden op de mogelijkheid van AFSTAND DOEN na de bevalling. (Schrijfster Vonne van der Meer, in Buitenhof, net als haar kerk, de Kerk van Rome...)
Ja, afstaan, dat is nog 'es een pretje. Nee, dat is niet traumatisch zeker...Nou, ik kan u melden, dat is traumatischer dan een abortus.
Hou toch op!
Ik krijg het na zoveel jaar bijna de bek niet uit, maar: Laat vrouwen zelf beslissen of ze een abortus willen of niet. Laat ze zelf de hulp zoeken bij deze beslissing die ze nodig achten.
Natuurlijk worden vrouwen soms gedwongen door partners of ouders tot een abortus. Maar dan helpen 5 dagen extra nadenken ook niet.
Ik hoorde ook weer het onzinnige geklets langskomen over "vakantie" als argument om een abortus te willen.
Komt nooit voor, doet niemand. Zo'n pretje is abortus niet hoor, noch fysiek, noch emotioneel.
Maar een drama is het ook meestal niet .
Wat wel een drama is?
Een kind onder laten gaan bij ouders die het niet kunnen of willen beschermen en koesteren.
Omdat het niet gewenst was.
Omdat de ouders te zwak begaafd zijn om ouder te zijn.
Of een eerder kind hebben verwaarloosd en/of mishandeld.
Maar gedwongen anticonceptie mag wettelijk niet.
En iedereen heeft de vrijheid om zoveel kinderen te krijgen als men wil.
Dat lijkt mij een urgenter probleem om op te lossen dan het probleem-abortus dat geen probleem is.