Elke donderdagavond presenteer ik bij RTVNH (radio Noord-Holland) een programma dat De Klaaglijn heet. Een heel oud programma, ooit begonnen bij Radio Stad (Amsterdam) met Peter van Ingen, in de jaren erna bezet door een aantal presentatoren, onder wie ik. En nadat het programma eigenlijk was opgeheven als zodanig, hebben ze het nu gelukkig weer ingesteld. Noordhollanders mogen klagen en de Klaaglijn (=Carla Nolte) zoekt de "tegenpartij" erbij, zodat er vaak fijne kwesties worden aangesneden en uitgevochten. Vaak ook opgelost, omdat er steeds meer slimme woordvoerders zijn die spijt betuigen en de zaak oplossen zodra Carla belt dat we met dit onderwerp bezig zijn.
De klachten variëren van slechte fietspaden, onterechte rekeningen, verprutste schoenen tot te kleine lettertjes in de krant.
Zo'n soort zaakje kreeg ik vanavond, vlak nadat ik de Klaaglijn had gedaan (elke donderdagavond van 6 tot 7 uur) in mijn mailbox. En omdat ik het met Saskia eens ben dat Grote Kwesties zo groot zijn dat je kan genieten van Kleine Irritaties, post ik haar klacht.

Grote dingen zijn soms zo overweldigend dat de kleine des te meer om een reactie vragen. Zo ook vandaag: het ging nergens over, maar irriteerde met MA-TE-LOOS.
Ik ben bij V&D waar de actie 3 halen, 2 betalen loopt. Sommige artikelen doen niet mee (boeken bijvoorbeeld L) maar verder mag je van alles bij elkaar vissen en het goedkoopste artikel is gratis. Dus (dus?) ik naar V&D, 2 spelletjes uitgezocht en een stapel kaarsen en kandelaars die mijn moeder aan ons cadeau wilde doen. Op naar de kassa. Waar ik tot mijn verbijstering zie dat de caissière “setjes” maakt van 2 spelletjes (10 euro per stuk ongeveer) en daar dan een kaars van 1 euro bij legt.
Terwijl er ook een paar kandelaars van ongeveer 8 euro in het mandje liggen.
Ik mopper dat ik wel een beetje gelijkwaardige spullen bij elkaar wil leggen, omdat die actie anders natuurlijk nergens op slaat.
“NEE!!!” is de reactie, ze MOET zich aan de regels houden.
Dat is mijn rode lap. Ik vraag wat de regels dan wel zijn en waar die staan. In haar hoofd alleen blijkbaar, want ze kan niets antwoorden. ZIJ MOET DE SETS ZELF SAMENSTELLEN. EN NIET DE KLANT. Want anders gaat iedereen etc.etc.
Ik pak alles weer in mijn mandje en kondig op hoge poten aan dat ik bij allerlei andere kassa’s alles per 3 ga afrekenen. Bits haar nog ff toe dat “ìk haar boterham betaal en niet andersom!” (soms vind ik mezelf heeel irritant en leugenachtig)
Boos steven ik per roltrap naar boven waar een allerliefste schat me zelf setjes laat samenstellen (“natuurlijk mag u dat zelf doen hoor” ) en ik dus een kandelaar voor 8 euro gratis meekrijg. Alleen de kaarsen konden ze niet afrekenen, want die waren afgeprijsd, maar dat konden ze niet zien. Ik dus weer terug naar de kaarsenafdeling (=mijn vriendin). Die rekent zuchtend af. En dan kan ik het toch niet nalaten om nog even in te wrijven dat het nu bij een collega WEL gelukt is.

Groeten!
Saskia