Anne Boermans, media-analist van het Financiëele Dagblad, had weer een mooie Visi over Buitenhof van zondag 19 maart.

Het was maar een spelletje
‘Ik heb er voor gekozen dat de zittende huurders voorlopig mogen blijven.’ Sybilla Dekker, minister van VROM, was afgelopen zondag in “Buitenhof.” Ze formuleert deze tekst zonder blikken of blozen. Terwijl ze weet dat haar oorspronkelijke plannen aangaande de liberalisering van de huurprijzen er geheel anders uitzagen. De journalist luistert scherp, en reageert onmiddellijk: ‘ U zegt: “Ik heb daarvoor gekozen.” Maar de politieke werkelijkheid is dat u daartoe bent gedwongen door de fracties van het CDA en D66, uw coalitiepartners in het kabinet.(…) Sterker nog, bij mijn weten heeft u gezegd: “Als mijn aanvankelijke plannen niet doorgaan, beraad ik mij op mijn positie.” Wat is er in die tussentijd gebeurd?’ Dekker beweegt ongemakkelijk op haar stoel. Ze begint: ‘Nou, dat kan ik u vertellen. Eén. Ik heb heel duidelijk gezegd “Ik beraad me,” en ik ga eens kijken wat de inhoud is. Want…’ De journalist krijgt het terechte vermoeden dat de minister probeert zich hier uit te kletsen. Hij roept haar bij de les, en zegt: ‘U was zich, neem ik aan, bewust van de politieke lading van het woord “Ik beraad me?” ’ Dan gebeurt er iets opmerkelijks. Dekker kijkt de ander vernietigend aan, en knijpt de lippen stijf op elkaar. Ze formuleert, op strenge toon: ‘Ik ben me zeer bewust van de dingen die ik zeg, ook hier!’ Nog een seconde kijkt ze verontwaardigd, dan lacht ze met haar mond, en knijpt de ogen even toe. Impressie: ‘Ik was niet echt boos, hoor!...’ Ze stelt dat haar plan nog recht overeind staat. De interviewer blijft alert: ‘Wat zegt u nou? Uw plan staat nog recht overeind?’ Dekker vindt het kennelijk zeer vervelend dat ze zich hier niet uit kan draaien. Ze kiest nu een aanvallende houding: haar bovenlichaam buigt voorover, richting journalist. Haar gebogen hoofd wendt ze af, zodat ze de ander uit haar ooghoek aankijkt. Indruk: ze is zeer op haar hoede. Blijkbaar twijfelt ze aan de kracht van haar aanval. Uiteindelijk moet ze toegeven dat slechts haar “principe” overeind blijft, namelijk dat de marktwaarde van woningen op de lange termijn in de huren tot uiting gaat komen.
Journalist, aan het eind, op beleefde toon: ‘Dank u wel.’ Hij lacht vriendelijk. Dekker, op dezelfde toon als de interviewer: ‘Graag gedaan.’ Ze buigt het hoofd even naar beneden: een vriendelijk knikje. En ze lacht, eveneens vriendelijk. Dan is ze voor haar gevoel klaar. De performance is afgelopen. Echter, terwijl de journalist het programma afkondigt, is Dekker nog vijf seconden vol in beeld. Ze komt uit de aanvallende houding, en gaat rechtop zitten. De mond blijft in de positie van die vriendelijk/beleefde lach. Maar de ogen spreken een geheel andere taal. Ze kijkt geïrriteerd en ongemakkelijk. Waarmee ze met terugwerkende kracht aangeeft dat ze het een onprettig gesprek vond. Helemaal niet “Graag gedaan” dus. Het risico van deze uitstraling is, dat we als kijker opnieuw in grote twijfel worden gebracht. Welke mimiek is nu gemeend? De vriendelijkheid, de irritatie? We hebben de neiging alles wat ze neerzette, in twijfel te trekken. Ook de inhoud van haar betoog.
Hier speelt een belangrijk mechanisme: het snel wisselen van mimiek, en dus uitstraling, in een performance, wekt de indruk dat de spreker inconsequent is. Kies dus tevoren heel bewust voor de impressie die u wilt geven, bijvoorbeeld: “vriendelijk en vasthoudend.” En blijf die impressie vasthouden, tot u zeker weet dat u uit beeld bent. Want wat blijkt: na afloop van “Buitenhof” volgt de aftiteling. Daarbij zien we de studio, met de journalist en in Dekker nog aan tafel. Die aftiteling duurt veertig seconden! In de eerste seconden zien we de interviewer zijn glas pakken, en een slokje water nemen. Dekker doet meteen exact hetzelfde. Vervolgens geeft ze de journalist een joviale duw met haar volle hand tegen zijn bovenarm. Beeldinformatie: “Dat was een leuk spelletje, joh!” Voor ons is nu de verwarring compleet. Was dan alles een spel? De vriendelijkheid, de boosheid, misschien zelfs de kritische rol van de journalist? De interviewer is zich er van bewust dat hij nog in beeld is. Hij reageert totaal niet op de duw van Dekker. Impressie: hij wijst haar poging tot vriendschappelijkheid af.
Advies: houd rekening met dit gegeven. Uw optreden eindigt niet bij het dankwoord van de interviewer. Kijk met regelmaat naar programma’s waar u in zou kunnen verschijnen. Zodat u weet, wanneer het ècht is afgelopen.

PS: voor wie dit nog niet had ontdekt: de journalist-in-kwestie heet Paul Witteman.

Een weekje weg, voor leuk en minder leuk.
Begin april ben ik er weer!

Ellen schrijft:
Goed en sportief dat Asscher reageert, Hanneke. Hij heeft zich jouw reactie blijkbaar aangetrokken. Op het stukje IQ wil ik wel even reageren. Laten we nou niet over woorden vallen. Het gaat om de intentie die erachter zit. Mensen met een goede opleiding zijn nou eenmaal hard nodig. Dat heeft niets met bekaktheid of hooghartigheid te maken. Het is op het ogenblik een grote zorg in dit land dat de jeugd zo slecht geschoold is. Het opleidingsniveau daalt.Deste fijner dat Kakouther zegt dat ze jurist of journalist wil worden. Het is fantastisch dat deze jonge ,niet Nederlandse mensen, het voor elkaar krijgen om VWO te doen. Daar neem ik mijn petje voor af en dat mag best vermeld worden. Ik vind daar niets mis mee. En inderdaad als dat de zaak voor de asielzoekers ten goede komt, blijf er dan maar op hameren. Bij Hirsi Ali wordt het ook nog steeds als motief gebruikt. \"Ze betekent wat voor onze maatschappij\" hoor je zeggen. Wat voor haar gold, moet voor meisjes als o.a. Taïda ook gelden.

Hallo familie, vrienden,
Ik ben thuis flink aan het opruimen en kom allerlei spullen tegen die
ik niet meer gebruik.
Dus ik heb nog 2 gsm's die ik nu verkoop. De 1e gsm is met camera, de
2e met camera + trilfunctie.
Ze kosten 75 euro per stuk of 125 euro per twee.
Bel me snel of e-mail me als je geïnteresseerd bent, want weg is weg !!!
Maruca

Ellen Frima schrijft:
Wij zagen gisteren "Hersenschimmen" van het RO theater.
Een absolute aanrader. Mooi spel en verrassende licht, geluid en beeldeffecten.
Waanzinnig decor dat alles maakt.
3 t/m 6 Mei in A`dam.
Gaan Hanneke!!

Antwoord: zeker weten! Het boek van Bernlef is al zo mooi, en dan vormgegeven en bewerkt door Cassiers. Kan niet beter. Alles van regisseur Guy Cassiers (van de Proustcyclus en Angels in America, o.a.) volg ik. Jammer genoeg gaat hij naar Antwerpen terug, na vijf jaar Ro als artistiek leider. Maar Antwerpen is niet ver en ze komen ook altijd naar het enthousiaste publiek in Nederland.

Naar aanleiding van mijn stukje over de formatiebesprekingen voor de gemeenteraad in Amsterdam, de volgende reactie van fractievoorzitter Lodewijk Asscher:

Beste Hanneke,
Ik las over je teleurstelling nadat je op ons gestemd had. Misschien kun je je oordeel nog even opschorten en kijken wat voor programakkoord er uiteindelijk uitrolt?
Hartelijke groet,
Lodewijk Asscher

Even reageren op je stukje over asielzoekers. Natuurlijk moeten deze mensen, die hier vaak al zo lang zijn, hier blijven, dat staat buiten kijf. Wat mij wel eens stoort in de hele discussie is dat de nadruk zo vaak gelegd wordt op hoog-opgeleid zijn en slim en bijdehand, dokter of advocaat willen worden. Ook bij Taïda Pasic werd heel erg benadrukt dat ze VWO doet en verder wil studeren. Wat maakt het eigenlijk uit? Moet je als asielzoeker meer kans hebben om hier te mogen blijven als je IQ (waar dat dan ook voor moge staan) wat hoger is dan gemiddeld? Groet, Lia

Ja Lia, dat is eigenlijk waar. Ik ben het met je eens.
Ik benadruk het zo (en met mij dus heel veel mensen) omdat je in "gevechtshouding" schrijft, met andere woorden: vanuit de verdediging tegen (voorlopig nog) geen aanval. Alsof je middenin een denkbeeldige discussie zit, en jezelf overschreeuwt om die negatieve meningen over mensen die hier zo niet welkom zijn het hoofd te bieden. En dan ga je dit soort bekakte dingen zeggen, over dokters en advocaten enzo.

Kaouther Youcef is 11 jaar, heeft haar CITO-toets heel goed gemaakt, wil journaliste of schrijfster of actrice of advocate worden. Ik denk dat ze dat allemaal kan, en nog veel meer, want wat is dat een slimme bijdehandte meid! Ze heeft een nachtje bij mij in huis geslapen, met haar moeder. De Nacht van de Vervanging heette die nacht, verschillende z.g. "uitgeprocedeerde asielzoekers" hebben gelogeerd bij verschillende Nederlanders met een verblijfsvergunning, zoals ik. Kaouther, of Kakautje, zoals haar koosnaampje is bij haar vrienden en vriendinnen in Montfoort (waar ze na acht jaar van asielzoekerscentrum naar AZC eindelijk in een echt huis woont) was op slag verliefd op Rebbelientje, een domme slimme grijze poes bij mij thuis. Ze hunkert naar poezen nadat ze er één had in een vorig AZC maar die mocht niet mee naar het volgende kamp.
Over vier weken valt voor de familie Youcef (vader, moeder, vier kinderen) de beslissing: mogen ze hier blijven of moeten ze weg. Ze zijn acht jaar geleden uit Algerije gevlucht om politieke redenen.
Nederland heeft Algerije nu veilig verklaard, maar vader Youcef wil absoluut niet terug. Hij is socialist en voelt zich niet veilig daar. Om van de rest van het gezin maar te zwijgen, die is hier druk aan het leren en studeren, hopen hier een toekomst te hebben.
Ik wil maar zeggen: willen jullie allemaal focussen of bidden of toveren of actie voeren voor een generaal pardon, of voor zand in de machine van Verdonk zodat we het tot de verkiezingen redden met al die mensen die graag in Nederland willen blijven en er al meer dan minstens vijf jaar zijn??? (onder de oude wet gekomen).

(Leve Wageningen, dat burgerlijk ongehoorzaam en humaan uitgeprocedeerden gewoon onderdak geeft).

Lieve Kakautje, je moet hier blijven en beroemd advocate of schrijfster worden.
Je kan het! En wij hebben meiden zoals jij hard nodig.

ik kan het niet laten.
eentje nog...



en een link naar deze lieve site waar nog VEEL MEER poezen op staan!

Ook burka's en hoofddoekjes voor moslima's (en theedoeken voor de heren) worden nu in het laagste lonenland China gemaakt. Sinds de liberalisatie van de markt in 2005 verovert deze reus stormenderhand ook het Midden-Oosten. En dan kost een burka nog maar drie knikkers en een scheet.
Dit is een foto van een etalage in Jeruzalem.

met dank aan Ellen Frima

Vanmiddag hoorde ik dat Bram Moscowitz, de eerbare advocaat van goeie zaken, een gigaknol van een Cartierhorloge om zijn robuuste pols heeft waarin ontelbaar veel stralende diamantjes zitten.
En elk diamantje staat voor een gewonnen zaak!
Ordinair....

Een mailtje: "Je zou eens naar deze site moeten gaan, vind je vast leuk!"
Wat heet...
Dit is een heerlijke site, maar hij was een tijdje uit de lucht, zodat ik de link erheen heb weggehaald (na klachten van trouwe lezers). Maar hij is weer terug, dus: we kunnen weer genieten van stapels spullen op poezen.

Ik weet dat poezenfoto's meligheid ten top zijn.
Ik kan alleen maar aanvoeren dat ik vanavond bij een melige musical (Cabaret) was en dat ik me ernstig zorgen maak over de gezondheid van mijn liefste, Rebbe (orthodox/joodse kater).
Dat zijn geen excuses voor deze spirituele poezenfoto, maar toch....

En o ja, de voorstelling Brel 2 door Jeroen Willems & muzikanten is erg de moeite waard. Kijk op de site van Oostpool of ze nog in de buurt optreden en ga! (als je van Brel en van Jeroen W. houdt).

en ik besluit, na mijn dagelijkse bezoekje aldaar, de tv van Willemijn mijn startpagina te maken. Ze is vanavond weer IJZERSTERK, na de viering van haar éénjarig webmasterschap! Gefeliciteerd, tv van Willemijn.

reactie op mijn teleurstelling over de PvdA vs SP; ook het overwegen waard.

ik las dat je teleurgesteld bent dat de pvda in amsterdam niet verder wil met de sp. maar ken je de sp in amsterdam? de voormalige fractievoorzitter, wim paquay, gaf in elk geval in 1998 nog les uit het rode boekje op kadertrainingen en desgevraagd stelde hij dat het hem niets kon schelen dat die man miljoenen mensen de dood in gejaagd had. de sp in amsterdam bestaat toch nog wel voor een groot deel uit de gestaalde maoïstische kaders helaas. de sp is niet overal zo beroerd, maar in amsterdam is de tijd wat stil blijven staan bij die partij. remine alberts is er ook een van het oude stempel en ik ken haar als een vrij zwak raadslid. ik vond deze uitkomst niet verrassend, als ex-amsterdammer.

Het zal toch niet waar zijn!
Heb ik voor het eerst sinds jaaaren weer eens Partij van de Arbeid gestemd (Amsterdam, Ahmed Aboutaleb, u weet wel), lees ik nu alweer dat de onderhandelingen met de SP in Amsterdam al direct zijn afgekapt, tot ongenoegen van de SP. "Er was met ons over van alles te praten," zei de fractievoorzitster, "maar de PvdA zag niets in onderhandelen met ons." Lodewijk Asscher gaat nu verder praten met Groen Links en de VVD.
Dus weer geen links college, terwijl de kiezers dat toch duidelijk hebben aangegeven.
Dit was precies waarom ik nooit PvdA stem: je krijgt nooit het linkse bestuur (stad, land, provindie) waarop je hoopt en met jou de meerderheid van de kiezers.

De boekenweek is met paukgeroffel begonnen, we kunnen allemaal smullen van het geschenk, geschreven door Arthur Japin en het essay door Paul Witteman.
Ik reis als een vertegenwoordiger in kwebbel- en voorlees-variété als Dikke Dame door het land naar met zaaltjes en bibliotheken en boekhandels vol mensen, zeg maar vrouwen (want wees nou eerlijk, wie kopen boeken, lezen boeken en bezoeken literaire en minder verheven avonden???). Heel erg leuk is dat, behalve de ontmoedigende afstanden die je vanuit je heerlijke warme huis moet afleggen om daar te komen.
Neem nou Oss. SP. Zout. De SP-tomaat maar dan met ZOUT.



ZOUT nestelt zich eens per maand (2e zondagmiddag) in een geweldig café, De Groene Engel (vroeger het kantoor van Unilever), of liever, een klont cafés.
Ik dacht dat ik daar zou worden geïnterviewd ten overstaan van een vijftigtal Ossenaren, maar wat schetste mijn verbazing dat ik daar, via een enorm gezellig café, in een zaal met 500 mensen (misschien waren het er iets minder, maar Allah-is-groot), een podium, licht, goed geluid, goede interviewers en een heel politiek en apolitiek variété-programma! En een dampend publiek, enthousiast en prettig. Ouderwets linkse sfeer. Voorspelbare applausjes op voorspelbare momenten, ik waande me veertig jaar terug.
Er was een discussie over kernenergie (Paul de Krom van de VVD en Liesbeth van Tongeren van Greenpeace), er was nederpop, er waren 2 pittige columnisten, er was een totaal vertederende illusionist van zestien. Hij vertelde over zijn passie voor goochelen en illusionisme (?). Toen hem werd gevraagd of hij ook al 'trucs' had kunnen kopen zei hij: "Illusies kosten kapitálen!"
Zijn twee secondanten en hij ploeterden zich gek op de ingewikkelde trucs, die godzijdank grotendeels mislukten waardoor zijn optreden onvergetelijk werd. Hij wou geen reiskosten wegens schaamte.
Als jullie ooit in Oss zijn, ga even langs De Groene Engel, bekend in de hele stad (nóóit dorp zeggen), eenmaal per maand zondagmiddag om vier uur is er ZOUT: spetterende show.
Daar was ik, als Amsterdammer, eigenlijk wel jaloers op....
Terwijl hier toch de SP gewonnen heeft en in Oss verloren.

De nieuwe VVD, geboren toen Jozias van Aartsen het hoofd aan de wilgen hing, heeft de bijstandsmoeders ontdekt. En de Marokkaanse buurtvaders. Mark Rutte doet niet anders dan bovengenoemde moeders en vaders voor zich uit zwaaien als belangrijkste troeteldieren van de herboren VVD. Daar moeten we voor zorgen, die moeten we koesteren, wij zijn een sociale partij die de mensen wil helpen.
En daar moet Wouter Bos dan weer iets tegenin goochelen: de VVD wordt nog eens een sociaal-liberale partij, een soort D66, zegt hij.
Dat wordt dus de oppositiestrijd: de VVD 'rood' maken, zodat hun rechtse achterban onrustig wordt. Dat worden spannende maanden, met die dasloze Rutte tegenover de al even dasloze Bos!

Ahmed Aboutaleb heeft meer stemmen gehaald dan lijsttrekker Lodewijk Asscher (beiden PvdA in Amsterdam). Dat is een belangrijk signaal. Ruim 46.217 kiezers hebben NADRUKKELIJK laten weten uit te zijn op een bindend en vreedzaam beleid met betrekking tot integratie, menselijk maar niet soft. Dit in tegenstelling tot de Rotterdam-doctrine, die uit is op strijd en scheiding. Ik vind dat heel goed nieuws.
Naar mijn gevoel heeft de VVD ook te lijden gehad onder de weerzin tegen het beleid van Rita Verdonk.
Zalms uitglijder en Wiegels gekakel worden wel steeds als oorzaken van het verlies genoemd, maar ik denk daar anders over.
Eén van de mooiste tv-momenten van de vele discussieprogramma's voor de verkiezingen zat voor mij in Buitenhof, waar Aboutaleb, Pastoors en Felix Rottenberg aanzaten.
Felix Rottenberg, ook van de Aboutaleb-richting in de PvdA, zei dat hij niet had begrepen waarom de twee uitstekende wethouders, Aboutaleb en Pastoors, niet samengewerkt hadden. Waarom ze niet met andere collegae van grote steden allang naar Rita Verdonk waren gegaan om te zeggen Zadel ons niet op met de problemen van de uitgeprocedeerde asielzoekers in onze steden, die de illegaliteit in vluchten. Zet svp een streep onder dit dossier, laat ze hier blijven!
Dat was zulke verstandige taal, dat je ging verlangen naar meer Felix Rottenberg in het openbare debat.
Dit zijn een paar gedachten van the day after.

Eindeloos item vanavond in Nova over Mark Rutte en zijn stropdasloze outfit.
Hij draagt hem niet (maar dat maakt me niet links hoor, haast hij zich te verklaren), Hans van Baalen, de griezeligste VVD-er uit de Tweede Kamer, draagt hem wel en gaf Mark Rutte er één kado.
Toevallig zegt Maarten 't Hart deze week in de rubriek Stijlboek in VARA's TV-Magazine dat als hij dictator was, hij de stropdas zou verbieden en dat iedereen die er, tegen dat verbod in, toch één zou dragen, aan diezelfde stropdas zou worden opgehangen.
Redding voor Rutte, jammer voor Van Baalen.

Bij Barend & Van Dorp zeilden drie prominente homo's op lichtjaren afstand van elkaar.
Gordon en Gerard Joling zeiden stomverbaasd over tafelgenoot Gerrit Komrij: "Hij heeft geloof ik geen idee wie we zijn!"
En toen Gerrit Komrij het had over homo's als "die mensen" kreeg Gordon ineens een strakke principekop en zei dat hij "de kriebels kreeg als iemand het over homosexuelen als over die mensen had."
Waaruit bleek dat hij GEEN IDEE had wie Gerrit Komrij was.
Ze hebben het, in het reclameblokje, afgezoend.

Aan alle klagers: zien jullie dat het onderschrift onder "mijn" tekening is veranderd?
Op veler verzoek (en ik geef toe dat ze gelijk hadden) is het nu Cha Cha Cha, Tsja wat zullen we eten.
Discussie gesloten.
HG

Janny: Eerlijke EO?
Slordige niet-professionele EO!
Hier werd het zichtbaar (het was mij zonder Claudia niet opgevallen!) maar ik denk dat het bij de meeste zg. live-programma's zo gaat. We worden de godgansedag belazerd waar we bijstaan.
Dat gaat op elke kermis zo, Janny!

Dit was een krantenkop in de Telegraaf vanochtend.
Triest land, waar politiek links het moet hebben van het weer!
Erwin Krol, gaat links of rechts winnen vandaag?

Ellen schrijft: Of Marco Pastors heeft huisarrest.

Vanavond zag ik dat De wereld draait door het ook had opgemerkt: het kinderachtige 'bedrog' van het "LIVE" programma van de EO, zaterdagavond jl. Thijs van den Brink gaat op bezoek bij een BN-er, en er is er maar één deze dagen: Marco Pastors, de ex-wethouder van (Leefbaar) Rotterdam. Thijs komt aan bij de woning, de letters LIVE bibberen over het beeld, Thijs vraagt zich zenuwachtig af of 'zijn gast' wel thuis zal zijn, hij belt aan, de spanning loopt op, de letters worden nog groter en zenuwslopender, stel je nou toch eens voor dat ze voor niks naar Rotterdam zijn gekomen, we horen voetstappen, zal hij het zijn???
Ja hoor, hij is het! Marco Pastors doet open. LIVE. Alleen: hij heeft wel een microfoon op zijn overhemd en dus een zender in zijn broek!
Bij De wereld draait door zei Claudia de Breij dat hij waarschijnlijk zoveel op de televisie was dat hij voor alle zekerheid altijd een microfoon op had!
De EO. Godeerlijk.



(eerlijk is eerlijk: foto door Willemijn Francissen, bezoek haar weblog elke dag!)

Astrid schrijft:

Klopt dit?

Het zou best zo kunnen zijn dat het aantal uitkeringen daalt. Maar de armoede stijgt ten gevolge van hogere vaste lasten, al opgebouwde schulden uit de tijd dat men nog wel een uitkering had. Geen uitkering wil niet zeggen: een goede baan en genoeg geld om van te leven. Een klein rotbaantje, hoge huur, dure kinderen, aflossing van schulden.....Armoe! Inderdaad, er klopt iets helemáál niet!!

Minder mensen dan vorig jaar krijgen een WW- of bijstandsuitkering. Goed nieuws volgens de overheid.
Tegelijkertijd kunnen de voedselbanken de vraag nauwelijks aan: Amsterdam moet mensen afwijzen.
Hier klopt iets niet.

En hier zien jullie mijn vriend Han Nefkens. Hij werd gefotografeerd tijdens de opening van zijn tentoonstelling Whisper, in Huis Marseille in Amsterdam (t/m 28 mei).
Het zijn foto's die hij verzamelt en in permanente bruikleen aan musea geeft. "Ze weerspiegelen mijn manier van kijken," zegt hij.
Hij beschikt over familiekapitaal en verzamelt sinds 2000 kunst. Fotografie vooral. De musea Boymans Van Beuningen, Centraal Museum en Huis Marseille adviseren hem bij het verzamelen en krijgen de bruiklenen.
Bij zijn dood worden de werken aan de musea geschonken, op voorwaarde dat ze eens in de vijf jaar tentoongesteld worden.
Verder richtte Han Nefkens (zelf Hiv-patient) de stichting ArtAid op, waarmee hij kunst koopt en verkoopt ten bate van de aidsbestrijding.
Hij schreef twee boeken: Bloedverwanten, Twee lege stoelen.
En hij maakt op zijn vele reizen vaak schitterende foto's, vind ik. Daarom post ik ze regelmatig.
Ik ben erg trots op zijn vriendschap, dat merken jullie zeker wel.

Sybrand schrijft:
dag Hanneke

"de pijn van verlangen dat nooit verwerkelijkt werd."
Ik moest er aan denken toen ik las hoe mevrouw Verdonk had begrepen dat homo's in Iran niet ter dood worden veroordeeld.
De doodstraf stond alleen maar op de sex, had ze opgelucht vastgesteld. Nou dan doen ze het toch gewoon niet?

"Je hebt geen idee, hoe ik kapot ga van verlangen naar je,'' zei Jack tegen Ennis.
Zegt Ibrahim tegen Mohammed.
Op Brokeback Mountain stond ook de doodstraf niet op liefde, zelfs niet op sex tussen mannen, tussen vrouwen.
Maar de bevolking wist ooit wel wat te doen met wat ze voor tegennatuurlijk hielden. Ennis had een man gezien die van een andere man had gehouden; gedood, verminkt. Ennis was negen. De dader zijn vader, waarschijnlijk. Dàt oordeel is hij zijn leven niet meer vergeten. Het was in hemzelf gekropen. het vrat hem op van binnen.

Te weten hoe het is om in een land te wonen, wat vrijheid is en hoe je er leven kunt- je zult het niet ontdekken door naar de wet te kijken of naar de uitvoering daarvan. Je zult naar de verhalen moeten luisteren en in de ogen moeten kijken van hen die er wonen.
"Je hebt geen idee", zei Jack. Zo lang mevrouw Verdonk, nee een onmens zal ze niet zijn, maar zo lang ze weigert naaste te worden met oren en ogen, zo lang zal ook zij 'geen idee' hebben.

met even hartelijke als onmachtige groet

Sybrand ( kakelvers terug van een avondwake bij uitzetcentrum Zestienhoven)

Overigens, ik zei in het vorige postje tussen neus en lippen dat ik de film Brokeback Mountain prachtig vond: nou, dat is hij ook. Subtiel, verdrietig, onderhuids, niet te expliciet, echt een schitterende film.
Over een verrassende en onmogelijke liefde tussen twee stoere cowboys. In Amerika.

Nadat ik vanmiddag de prachtige film Brokeback Mountain had gezien, kreeg ik helemaal een opvlieger van woede toen ik minister Verdonk bier zag tappen in een homocafé ("het hol van de leeuw" genoemd door de verslaggever) en stomverbaasd zag reageren op de vragen over de uitzetting van homo's naar Iran.
Hoe de mensen daar toch bij kwamen, dat ze dat ooit zou doen.
Als individuen gevaar lopen in het land waarheen ze uitgezet worden wordt dat "heel zorgvuldig" nagegaan en natuurlijk krijgen ze een verblijfsvergunning als ze ook maar enig gevaar lopen!
Dan zijn we dus allemaal gek. De Kamerleden die en masse te hoop lopen tegen Verdonks voorgenomen beleid in deze, de publieke opinie (en niet alleen homosexuelen) die in alle toonaarden bezwaar maakt tegen het aangekondigde voornemen homo's naar Iran uit te zetten. Er zou immers in Iran niet zozeer gevaar zijn voor homo's, alleen als ze ook verkrachters en anderszins criminelen zijn, dán lopen ze gevaar. Dat hebben we de afgelopen dagen meerdere malen horen zeggen door minister Verdonk en diegenen die haar beleid steunen.
Nou, maar minister Verdonk aan de tap in het homocafé wist van niks.
En ze was geen onmens.
Dat is genoteerd.

Beste Hanneke,
ooit zwaaide ik naar je vanaf een terrasje langs de Badweg op Schiermonnikoog, waar je toen langs fietste. Natuurlijk weet je dat niet meer.
Ik ben net voor het eerst op je site, eigenlijk via het stukje in de Volkskrant van vanochtend.
Daar had je het over de Plantage, waardoor ik weer moest denken aan de uitzending van alweer een aantal jaren geleden, waarin Leo en Tineke Vroman te gast waren.
Maar meer nog is de aanleiding voor dit mailtje gelegen in een aantal uren vóór die uitzending.
Met een paar vriendinnen was ik naar de Nacht van de poëzie geweest. Omdat wij in het noorden van het land wonen, verwennen wij onszelf dan aansluitend met een hotelovernachting. Wachtend op de rekening troffen wij het echtpaar Vroman in de hal. Zij vertelden ons dat ze zouden worden opgehaald, voor die betreffende uitzending bij jou.
Later heb ik een kort gedicht over die ontmoeting gemaakt.
Het schoot me al lezend te binnen en ik dacht: ik mail het je even; hierbij dus, met vriendelijke groeten.

dichterbij

de deuren zacht weer toegeschoven
zij vluchtten voor een surrogaat
amerika op vredenburg

haar schuchterheid
sinds jaren ingelijfd
zij woont in zinnen van zijn leven
vertrouwde holte van zijn arm
beschermend rond intimiteit
van haast vergeten woorden
waarin zij ons liet delen
een ogenblik de nacht hiervoor

hier stond een stukje verre stad
dat vreemd genoeg ook eigen was
wij namen het voorzichtig op
droegen het mee naar het noorden

suze sanders

Opzij is teruggegaan naar meetlatmannen. De meetlat is de maandelijkse rubriek waarin bekende mannen door Cisca Dresselhuys langs de feministische meetlat gelegd worden. Interessante interviews levert dat op.
Ik heb het maartnummer zelf nog niet gezien, maar onder grote hilariteit kreeg ik van een paar vriendinnen een kopietje van de woorden van Harry Mulisch, die in 2000 -3 scoorde op Cisca's meetlat, en nu, zes jaar later, blijkt NIETS bijgeleerd te hebben op het vrouwenvlak, want hij scoort nog steeds -3!



Het leuke van Harry Mulisch vind ik dat hij bloedserieus en totaal eerlijk is. Bijna naïef, in elk geval totaal niet vrouw-correct. Nou ja, that's Harry, that's my man...
Ik citeer een paar strofen uit het meesterlijke boeketje uitspraken van The Great Macho.
Voegen vrouwen iets toe in uw vak?
'Een boek als De hel van Dante zou nooit door een vrouw geschreven kunnen zijn. Vrouwen schrijven meer over huiselijke beslommeringen en dagelijkse dingen. Dat is logisch, want zij zij kunnen kinderen krijgen en moeten daarvoor zorgen. Gemiddeld zijn vrouwen artistieker en intellectueel begaafder dan mannen, maar als je naar de echte pieken kijkt, dan zijn dat altijd mannen. Denk aan Einstein en Sophocles. Vrouwen moeten niet jaloers zijn op die geniale mannen. Het is nu eenmaal zo. Als ik vrouw was, zou mij dat trouwens ook ergeren.'
Werkt u samen met vrouwen?
'Nooit. Ja, via de uitgeverij, maar dat zijn "de mensen van de uitgeverij". Ik realiseer me niet dat zij in hun vrije tijd vrouw zijn.'

Els Rosendaal schrijft:
Ik wil die verhalen over Taida eigenlijk helemaal niet meer horen. Ik wist allang hoe het allemaal af zou lopen. En ik voel me -als Nederlander- daar nog schuldig over ook !!!!!! Wij hebben -op de middelbare school in Hellevoetsluis- net afscheid moeten nemen van 17 super gemotiveerde leerlingen, wonend op een AZC, dat gisteren definitief is gesloten. Ondanks al onze gevoerde akties mogen deze leerlingen niet eens hun schooljaar afmaken !!! Er was wel geld beschikbaar voor een afscheidsfeestje. Feestje ???????????? Ik schaam me dood !

..en Bassie de Boer:
taida heeft gelogen zegt verdonk en daarom moet ze eruit. ayaan hirschi ali heeft ook gelogen, ze kwam niet uit somalië maar vanuit duitsland naar nederland dat heeft ze zelf toegegeven maar toen ze er vandeweek ivm de fraude van somaliërs op werd aangesproken op tv zei ze: dat is niet waar het nu om gaat, zulke dindgen gebeuren en zij zit nota bene in de tweede kamer en is partijgenoot van verdonk DOE IETS BASSIE !!!

Astrid Ottes dichtte:
Voor Taïda

Bulkend van schaamte
Briesend van wode
Witheet van verontwaardiging
Misselijk van verdriet
Het bloed kolkend en sidderend
Het hart wild en ruisend
Mijn oren willen niet geloven
Mijn ogen durven niet te kijken
Mijn tong verzegeld in mijn mond
Zoute tranen langs mijn wangen

Geen woorden kan ik vinden, Taïda
Geen gebaren meer
Alleen een schreeuw
waarin ik zeggen wil:
Sorry, voor mijn land, Taïda
Sorry, voor deze vrouw, Taïda
Sorry, sorry, sorry!

En dan nóg schiet ik tekort!

En Janneke: Ben bereid om direct met Taida te trouwen.

Mijn eigen slimme vriendin IH zei: Als er niet zoveel publiciteit rond dit meisje was geweest, had Verdonk misschien in stilte wel iets voor haar kunnen doen, zonder gezichtsverlies. Net zoals destijd met Gümüs, de Turks-Amsterdamse kleermaker die iets te kort legaal had gewerkt in Nederland en zijn boeltje en zijn gezin moest pakken. Grote commotie, toen was overigens Job Cohen nog staatssecretaris en Schelto Patijn burgemeester van Amsterdam, alle stille diplomatie werd onmogelijk door de ketelmuziek (begrijpelijk overigens) van de actiegroep rond Gümüs.
Ik weet het niet. Ik denk dat Taïda nooit haar officiële eindexamen hier had kunnen doen.
En ik snap de woedende acties van de kinderen, de ouders, de vrienden om haar heen heel erg goed.
Wij zijn niet ingehuurd om diplomaat te zijn, wij moeten gewoon doen wat ons hart ons ingeeft.