Het wordt afgezaagd, de woede over de uitzettingen van uitgeprocedeerde asielzoekers.
Het is nu dagelijkse praktijk aan het worden, je hoort telkens weer van kinderen, families, moeders, vaders, die uit hun huizen of asielcentra gehaald worden en weggevierd. Ik zal geen beladen woorden gebruiken, maar ik vind het onverdraaglijk. Zoals ik het nog steeds VERSCHRIKKELIJK vind dat Gümüs weg moest (wie denkt nog ooit aan hem, aan zijn vrouw, zijn kinderen?).
Ik heb emails gestuurd aan Klaas de Vries (PvdA) en kreeg per ommegaand een mail van hem terug, dat de PvdA een soort "Vlagtwedde-motie" had ingediend, maar doordat D66 hem in de kamer niet steunde, is hij verworpen.
Een dergelijke mail kreeg ik van Michael Juffermans van de PvdA. Al zei hij dat hij wel begreep dat ik dat een beetje vergeten was, omdat de PvdA zich wel wat duidelijker zou mogen profileren op dit punt.
Mensen, wat moeten we doen?
D66 attaqueren? Niet meer nodig, die verdwijnen vanzelf wel.
Alhoewel: het kereltje Pechtold (net een schoongewassen jongetje uit een Japanse tekenfilm) met zijn stoere taal over het politieke bedrijf erg schijnt te scoren. Maar aan dikke woorden hebben we niks, we willen dat ze iets DOEN. Ik ga ze nu ook een mail sturen over de asielzoekers.
Ik krijg veel reacties hierover, ik post er een paar.

beste Hanneke,

ik las de noodkreet over asielzoekers. Een tijd geleden schreef ik je ook eens zo\'n schreeuw. En nog schreeuwt het in mij van pure onmacht. Hier in Spijkenisse is een vrouw met haar twee kinderen in de nacht van 1 januari opgepakt als de eerste de beste misdadigster en op Uitzetcentrum Zestienhoeven uit het politiebusje geschud. Ze is er nog psychisch van in de war. Dit weekend Rita weer door de bocht met haar 'praat Nederlands op straat'- verhaal. En de gotspe, dat mensen niet weten wat er van hen verwacht wordt en dat ze dat nu aan (gotverdegotver) Verdonk vragen. Volgens Verdonk zelf dan, hè. Vanaf vandaag praat ik alleen nog Pools op straat, ik weet het zeker.
Toch is woede niet de kracht die ik mijzelf wil vinden. Ik blijf eigenwijs de wakes op Zestienhoven bezoeken, ga naar de wakes die we al twee jaar hier voor een vluchtelingenfamilie organiseren. Schrijf brieven aan Verdonk, aan advocaten, aan wie ik maar bedenken kan. En ga gestaag door. De Muur van Berlijn is ook gevallen mede dankzij mensen die er halstarrig zaadjes van hoop bleven zaaien.
groet en blijf over de schande van Nederland schrijven. Het mag niet ongezien blijven!

Sybrand