Gisteren heb ik Abu Bakr ontmoet. En geïnterviewd. Een jaar nadat hij gefilmd was door Eline Flipse voor 26.000 gezichten. Daar komt een boek van. Thom Hofmann gaat hem fotograferen, wat u hier ziet zijn mijn kiekjes.
Zes jaar geleden is Abby, zoals hij nu genoemd wordt, uit Soedan naar Nederland gevlucht, sinds zeven maanden heeft hij een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Daar is hij dolgelukkig mee.
Zijn ouders, zusjes zijn vermoord in Soedan, een broer is gevlucht maar spoorloos.
Hij was accountant-in-opleiding in Khartoum. Ziet geen kans om de benodigde papieren (diploma's etc.) hierheen te krijgen.
Hier heeft hij, eerst als illegale vluchteling, nu met een jaarcontract, als huisschilder gewerkt in twee bejaardentehuizen in Amstelveen. Hij bewoont illegaal een piepklein kamertje in een troosteloze torenflat in Amstelveen.
Het liefste zou hij hier heel goed Nederlands leren spreken, een studie volgen aan de VU, een legaal woninkje betrekken in Amstelveen, waar hij zich erg gelukkig voelt.
Het zit hem voorlopig niet mee, het is een beetje een 'paarse krokodil'- verhaal.
Hij is overgeplaatst naar een AZC in Medemblik, maar daar is hij nooit omdat hij vast werk heeft in Amstelveen.
In Amstelveen krijgt hij geen woning omdat hij in Medemblik ingeschreven staat.
Hij kan niet naar een Nederlandse taalcursus bij het ROC in Amstelveen omdat hij in Medemblik 'woont'.
Hij krijgt geen studiefinanciering omdat hij werkt voor zijn levensonderhoud.
Hij woont illegaal in het flatkamertje, betaalde huur aan iemand die illegaal onderhuurder bleek te zijn, dus de eigenlijke huurder dook ineens op en eiste € 900,-- 'achterstallige huur'. Die betaalde Abby maar.
Hij spaart elke eurocent die hij verdient om ooit het collegegeld te kunnen betalen.
Hij eet elke dag een beetje bruine bonen, wat hij niet erg vindt.
Wellicht krijgt hij via Vluchtelingenwerk Amsterdam een woning in Amsterdam, wat hij enerzijds fijn vindt, anderzijds beangstigend: hij is geen stadsmens, dat was hij in Soedan ook niet. En hij kent niets of niemand in Amsterdam en in Amstelveen heeft hij vrienden en vriendinnen.
Enfin, Abby is een zachtmoedige, licht-depressieve, beeldschone Soedanees die dolgraag wil integreren in Nederland, wil werken, wil studeren, belasting wil betalen, die geen uitkering wil, maar die aanloopt tegen de wurgende paarse krokodillenmentaliteit die hard aankomt als je in dit land vreemd bent en straatarm.