Wat is het weer lastig deze verkiezingen!
De landelijke politici carnavallen of kissebissen ons de oren van de kop, maar hoe het in onze gemeentes met de diverse politici zit: geen idee! Laat staan als je, zoals vele grote-stedelingen, ook nog met deelraden te maken hebt.
Ik zwalk, als Amsterdamse, tussen wethouder Aboutaleb (maar dan krijg je die hele PvdA erbij op de koop toe...) en Marijke Vos (maar wat als ze geen wethouder wordt, dan krijg je Groen Links er op de koop toe bij, en wat doen die nou eigenlijk in de stad/deelraad?)
Aboutaleb is een lichtpunt in deze tijd, ik ben het eigenlijk altijd met hem eens, ik zou hem willen steunen.
Evenals Job Cohen.
Was de hele PvdA maar zoals zij, behept met een visie, een geruststellende strategie, toewijding voor de goede zaak.
Wat is het moeilijk dit jaar.
Tegen Verdonk stemmen kan je eigenlijk niet bij de gemeenteraadsverkiezingen, al verklaarde voornoemde Marijke Vos dat ze, mocht ze wethouder worden, absoluut wethouderlijk-ongehoorzaam zou zijn, net zoals 52 andere wethouders in den lande, en tegen het beleid van Verdonk in uitgeprocedeerde asielzoekers altijd onderdak zou blijven verlenen.
We moeten nu gaan nadenken, het is nog maar een dikke week en dan moeten we.
Niet op woensdag, want dan is het biddag voor het gewas (of was het nou wasdag voor het gebit?), hoezo scheiding van kerk en staat?
Op dinsdag, dan is het biddag voor een goede uitslag.