Opzij is teruggegaan naar meetlatmannen. De meetlat is de maandelijkse rubriek waarin bekende mannen door Cisca Dresselhuys langs de feministische meetlat gelegd worden. Interessante interviews levert dat op.
Ik heb het maartnummer zelf nog niet gezien, maar onder grote hilariteit kreeg ik van een paar vriendinnen een kopietje van de woorden van Harry Mulisch, die in 2000 -3 scoorde op Cisca's meetlat, en nu, zes jaar later, blijkt NIETS bijgeleerd te hebben op het vrouwenvlak, want hij scoort nog steeds -3!



Het leuke van Harry Mulisch vind ik dat hij bloedserieus en totaal eerlijk is. Bijna naïef, in elk geval totaal niet vrouw-correct. Nou ja, that's Harry, that's my man...
Ik citeer een paar strofen uit het meesterlijke boeketje uitspraken van The Great Macho.
Voegen vrouwen iets toe in uw vak?
'Een boek als De hel van Dante zou nooit door een vrouw geschreven kunnen zijn. Vrouwen schrijven meer over huiselijke beslommeringen en dagelijkse dingen. Dat is logisch, want zij zij kunnen kinderen krijgen en moeten daarvoor zorgen. Gemiddeld zijn vrouwen artistieker en intellectueel begaafder dan mannen, maar als je naar de echte pieken kijkt, dan zijn dat altijd mannen. Denk aan Einstein en Sophocles. Vrouwen moeten niet jaloers zijn op die geniale mannen. Het is nu eenmaal zo. Als ik vrouw was, zou mij dat trouwens ook ergeren.'
Werkt u samen met vrouwen?
'Nooit. Ja, via de uitgeverij, maar dat zijn "de mensen van de uitgeverij". Ik realiseer me niet dat zij in hun vrije tijd vrouw zijn.'