Sybrand antwoordde me, op mijn vraag of ik zijn reactie op "Stil duimen" mocht plaatsen, het volgende:

dag Hanneke

je mag mijn mailtje zéker plaatsen! Ik ben lid van een comité rond deze familie
en ook wij zijn er al dagen kapot van

ze hebben vier kinderen
van wie de oudste volgend jaar eindexamen doet
ze wil boekhoudster worden, loopt nu - niet legaal- stage bij een bedrijf dat haar erg graag zou willen aannemen
vanwege inzet en kunde
het is een prachtmeid om te zien
ze heeft nooit in het land van haar ouders gewoond
je vraagt je af hoe dat met haar verder moet.

ze heeft een zus van 12 die aan streetdance doet en de hele dag met de meest prachtige vriendinnetjes naar huis komt. Bij de introductie van Maxima droomde ze van een carrière als prinses. Dat leek iedereen een fantastische oplossing, maar toen ze begreep dat daar een prins aan vastzat met wie je _ o griezel- zou moeten zoenen, toen liet ze het idee varen. Zoenen lijkt haar inmiddels overigens een stuk minder erg....

Zij heeft dan weer twee jongere broertjes
de een voetbalt
en de ander pikt altijd je stroopwafel zodra hij de kans krijgt

moeder er achteraan
gescheld en gedoe

en ik moet er altijd weer om lachen

en die worden zomaar opgepakt
en weggezet

het ergste is,
dat in de jaren dat de vader en moeder naar nederland kwamen
nòg zeven mannen ( de vlucht gaat om de vader) in dezelfde situatie naar nederland zijn gekomen
twee van hen zijn terug gestuurd en verdwenen
ze zijn dood terug gevonden

hun vaders zijn toentertijd door ARGOS opgespoord
een is spoorslags naar Nederland gekomen
had niets bij zich, behalve een plastic tasje met documenten

hij heeft veel indruk gemaakt
de staatssecretaris van toen heeft na zijn ambtsperiode
ook voor de VPRO-microfoon gezegd
dat hij zich erg in de situatie had vergist

wij hebben hem gevraagd voor onze familie eenzelfde pleidooi te willen doen
wil hij niet.

'omdat alles wat in mijn ambtsperiode als staatssecretaris gezegd moest worden gezegd is'
ik citeer uit mijn hoofd, maar daar kwam het wel op neer

we hebben Verdonk op bezoek gehad
die ons verdonkeriaans verdacht maakte
'valse hoop' te geven.

de burgemeester had zich zeer sterk gemaakt voor deze ontmoeting
onder bedinging dat wij niet zouden reageren op hetgeen de minister zou zeggen

die 'wat een ontmoeting had kunnen zijn' is nu twee jaar terug
maar doet nog altijd zeer

'mijnheer had geen kinderen moeten nemen'
het zinnetje dendert nog bijna dagelijks door mijn hoofd

némen,
alsof het een luxe artikel is
wat zal ik nu eens nemen, een tompouce of gelijk maar een hele nieuwe keuken...

en als ik dan mevrouw in haar kijk-mij-eens-belangrijk-zijn-pakje door de RAI zie lopen...brrr
ik zie de tranen van de vader weer. Ook hij zat in de zaal, maar dat wist mevrouw Verdonk niet.

we hebben onze hoop nu opnieuw op de advocaat gevestigd
maar eerlijk gezegd,
ik ben erg somber

we vermoeden dat er bij deze familie een sticker op het dossier zit
en wisten we maar wat er op staat en wat er aan gedaan kon worden

wij hebben de indruk dat er nooit echt naar zijn vluchtverhaal is gekeken
het draait altijd weer om "er is geen paspoort en omdat er geen paspoort is zeggen we nee en omdat we nee zeggen....."

mevrouw Verdonk moet toch ergens een zwakte hebben?
Hoe heetttie uit Harry Potter was uiteindelijk ook te verslaan
waarom vinden we bij háár dan de toegang niet?

sorry dat ik zo uit mijn typemachine schiet
je vroeg iets korts

maar ik ben net een gevulde spons
raak aan en ik stroom al weer leeg over deze familie


schrijf Hanneke!
het is het enige wat we kunnen doen

groet

Sybrand
Hekelingen bij Spijkenisse


Vraag van mij aan Sybrand: was die staatssecretaris van toen de burgemeester van nu?