Hoeveel saaie tv-gala's, nominaties en prijsuitreikingen hebben we in de afgelopen eeuw televisie al niet te verstouwen gekregen. Of het nou de Televizierring, de Nipkowschijf, Grootste Nederlander, literatuurprijzen of Held van hier-en-daar was, het was qua televisie altijd een RAMP. Ook als ik op mijn eigen bescheiden manier er zelf verantwoordelijk was: saaaaai.
Vanavond deed BNN de Hoofdprijs, publieksprijzen voor de populairste programma's en -makers met een jonge uitstraling. En dat was nou nog 'es echt leuk. Grappig, brutaal, snel, aanstekelijk. Natuurlijk weer prima gepresenteerd door één van mijn favorieten van het scherm: Sophie Hilbrand (die wordt het de komende jaren, als ze wil, volgens mij).
Ik plaats me met dit stukje definitief in de rangen der oude lulla's, maar BNN is eigenlijk de enige hoop van de publieke omroep. Koester ze!

PS: ik vergeet nog iets. Paul de Leeuw was vanavond in een bovennatuurlijke topvorm, elk woord, elke grap, elke emotie, elk effect denderde op de goede plaats, met Paul als een maestro voor een giga-orkest.
Paul de Leeuw is de enige niet-BNN-er die daarbij zou passen. Gewoon, omdat hij lééft.